6 μύθοι για τις πρώτες τροφές του μωρού

Untitled-1

Το περιοδικό Parents συγκέντρωσε 6 συνηθισμένες λάθος αντιλήψεις που έχουν οι νέοι γονείς για τις πρώτες τροφές των μωρών.

Μύθος 1ος: Το ρυζάλευρο θα πρέπει να είναι η πρώτη τροφή του μωρού.
Αλήθεια: Δεν υπάρχει «καλύτερη» σειρά για να εισαχθούν οι στερεές τροφές στη διατροφή ενός παιδιού.

Μύθος 2ος: Πρέπει να αποφεύγονται οι αλλεργιογόνες τροφές, όπως τα φιστίκια και τα αυγά.
Αλήθεια: Οι παιδίατροι πλέον συμβουλεύουν να προσφέρετε στα παιδιά σας και αυτές τις τροφές (ναι, ακόμη και τους ξηρούς καρπούς!) πριν από τους 11 μήνες -απλώς ζητήστε πρώτα την έγκριση του παιδιάτρου σας.

Μύθος 3ος: Το κρέας είναι πολύ «πλούσιο» για τα μωρά.
Αλήθεια: Το κρέας προσφέρει απαραίτητα μεταλλικά στοιχεία, όπως είναι ο σίδηρος και ο ψευδάργυρος. Απλώς το μαγειρεύετε, το κάνετε πουρέ και το σερβίρετε!

Μύθος 4ος: Οι χυμοί είναι καλοί για τα μωρά.
Αλήθεια: Να αποφεύγετε τους χυμούς και τα άλλα σακχαρούχα ροφήματα. Αντί για αυτά, δώστε στο παιδί σας πουρέ φρούτου και μικρά μαλακά κομματάκια φρούτου.

Μύθος 5ος: Το γάλα της αγελάδας πρέπει να αποφεύγεται σε όλες τις μορφές του πριν από τη συμπλήρωση ενός έτους.
Αλήθεια: Το απλό πλήρες γιαούρτι αγελάδας είναι μια χαρά. Απλώς αποφύγετε το γάλα σε μπουκάλι πριν το μωρό γίνει ενός έτους.

Μύθος 6ος: Οι στερεές τροφές πριν τον ύπνο θα βοηθήσουν το μωρό να κοιμηθεί όλη τη νύχτα.
Αλήθεια: Δυστυχώς αυτό δεν έχει τεκμηριωθεί.

Δείτε το video

 

Advertisements

Φίμωση: μια απόλυτα φυσιολογική διαδικασία

Επανερχόμαστε στο θέμα της φίμωσης που ταλαιπωρεί τα μικρά αγόρια – όχι βέβαια η ίδια αλλά η εμμονή μερικών παιδιάτρων να επεμβαίνουν σε μια απόλυτα φυσιολογική διαδικασία. Επειδή η ενημέρωση είναι η καλύτερη προστασία αναδημοσιεύουμε άρθρο της Ζηνοβίας Κυριαζοπούλου για το imommy.gr σε συνεργασία με τον παιδίατρο Παναγιώτη Χρηστίδη.

Untitled-1

Η ερώτηση «γιατρέ, μήπως το παιδί μου έχει φίμωση;» είναι μια από τις πιο συχνές αιτίες επίσκεψης στον παιδίατρο ή και στον παιδοχειρουργό. Τις περισσότερες φορές η απορία οφείλεται στην έλλειψη γνώσης εκ μέρους των γονιών. Για να είμαστε σίγουροι, θα πρέπει πρώτα να γνωρίζουμε αρκετά για τη διάπλαση και ανατομία του παιδικού πέους:
– Το μέρος του δέρματος που καλύπτει το πέος ονομάζεται πόσθη, ενώ το τελικό τμήμα του πέους βάλανος.
– Στον πέμπτο μήνα της εγκυμοσύνης η πόσθη, αυτός ο σχηματισμός του δέρματος, έχει ήδη ολοκληρωθεί και καλύπτει τελείως τη βάλανο, με την οποία είναι πολύ καλά κολλημένη.
– Σταδιακά, χάρη στην επίδραση των ορμονών σχηματίζονται μικρά κενά διαστήματα ανάμεσα στην πόσθη και στη βάλανο. Αυτά τα κενά αυξάνουν διαρκώς σε μέγεθος και ενώνονται το ένα με το άλλο χωρίζοντας τελείως τα δύο τμήματα του πέους μεταξύ τους.
– Ο διαχωρισμός αυτός δεν ολοκληρώνεται μέσα στη μήτρα, αλλά αργότερα, κατά τη διάρκεια των πρώτων χρόνων της ζωής του παιδιού. Συγκεκριμένα, το ποσοστό των αγοριών στα οποία η πόσθη τραβιέται προς τα κάτω αποκαλύπτοντας τη βάλανο ήδη τη στιγμή της γέννησής τους είναι μόνο 4%. Στα μισά νεογέννητα αγόρια δεν μπορεί κανείς να δει ούτε το στόμιο της ουρήθρας.
– Έως την ηλικία των έξι μηνών η πόσθη τραβιέται τελείως προς τα κάτω σε ένα ποσοστό 20% των αγοριών. Μέχρι την ηλικία των τριών ετών στο 10% των αγοριών η βάλανος εξακολουθεί να καλύπτεται από την πόσθη.
– Τέλος, σχεδόν σε όλα τα αγόρια μέχρι την ηλικία των δεκαεπτά ετών η πόσθη έχει ανοίξει κανονικά.

Πότε υπάρχει πρόβλημα;
Αν ορίσουμε ως φίμωση μονάχα την αδυναμία να τραβήξουμε την πόσθη προφανώς αυτό είναι κάτι που χαρακτηρίζει όλα τα νεογέννητα αγόρια. Πρόκειται για τη φυσιολογική νεογνική φίμωση, η οποία δεν χρειάζεται επέμβαση για να διορθωθεί.
Τους πρώτους μήνες της ζωής τους, εάν προσπαθήσουμε να εξετάσουμε το πέος τραβώντας την πόσθη προς τη βάση του, θα δούμε ένα άνοιγμα σαν κεφαλή καρφίτσας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει λανθασμένα στη διάγνωση μιας παθολογικής φίμωσης. Αντίθετα, ο τρόπος με τον οποίο εξετάζει το πέος ο παιδίατρος είναι τραβώντας την πόσθη προς την άλλη μεριά, για να διαπιστώσει εάν το άνοιγμά της είναι αρκετά φαρδύ και εάν εμποδίζει την ούρηση του παιδιού με κάποιο τρόπο.
Η παθολογική φίμωση είναι πολύ σπάνια πριν την ηλικία των πέντε ετών. Προκαλείται συνήθως από συνεχείς βαλανοποσθίτιδες που οδηγούν σε ίνωση του στομίου της πόσθης και πραγματική στένωση. Σε αυτή την περίπτωση θα χρειαστεί να γίνει περιτομή.
Όταν όμως η βαλανοποσθίτιδα είναι ήπια θεραπεύεται μόνη της ή με αντιβιοτικά και χλιαρά λουτρά χαμομηλιού. Σε γενικές γραμμές, και μέχρι αυτή την ηλικία, οι συμφύσεις –δηλαδή τα σημεία όπου η βάλανος και η πόσθη είναι ακόμη κολλημένες– είναι κάτι φυσιολογικό και δεν πρέπει να τις πειράζουμε. Ο βίαιος διαχωρισμός τους χωρίς αναισθησία συνεπάγεται πόνο, αιμορραγία ακόμη και παραφίμωση (δημιουργία δακτυλίου που περισφίγγει τη βάλανο και χρειάζεται άμεση χειρουργική αποκατάσταση). Ο διαχωρισμός θα συμβεί φυσιολογικά και από μόνος του.

Η σωστή φροντίδα 
Οι μητέρες είναι ανώφελο να κάνουν οποιαδήποτε προσπάθεια. Το πέος του γιου τους δεν χρειάζεται καμιά ειδική φροντίδα, όπως να τραβάει την πόσθη για να βοηθήσει την αποκάλυψη της βαλάνου ή να διευκολύνει τον φυσιολογικό διαχωρισμό. Όταν πια η πόσθη θα έχει χωρίσει μόνη της από τη βάλανο, πρέπει να ενθαρρύνουμε το παιδί όσο μεγαλώνει να καθαρίζει αυτή την περιοχή όπως και όταν πλένεται πίσω από τα αυτιά του.

Πότε είναι απαραίτητη η επέμβαση;
Μελέτες καταλήγουν στο συμπέρασμα πως η φίμωση ενδέχεται να ευθύνεται για συχνές ουρολοιμώξεις στα βρέφη ηλικίας τριών έως έξι μηνών –ενώ στα μεγαλύτερα αγόρια θεωρείται απίθανο να είναι αυτή η αιτία των ουρολοιμώξεων. Σε αυτή την περίπτωση –όταν δηλαδή παρουσιάζονται υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις σε βρέφη ηλικίας έως έξι μηνών–, αλλά και όταν το πρόβλημα δυσχεραίνει την ούρηση, τότε η φίμωση θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με περιτομή. Μετά το χειρουργείο, το πέος του παιδιού είναι καλυμμένο με γάζα που συνήθως αφαιρείται σε δυο-τρεις μέρες. Πλήρης αποκατάσταση στην περιοχή επέρχεται σε δύο με τρεις εβδομάδες. Στην περίοδο της αποκατάστασης το παιδί θα πρέπει να αποφύγει να κάνει ποδήλατο ή οποιοδήποτε άλλο παιχνίδι μπορεί να τραυματίσει ή να ερεθίσει την περιοχή.

Άρση βαρών για μαθητές

Τα σχολεία ανοίγουν και είναι πάλι η εποχή που οι γονείς προμηθεύονται τετράδια, μολύβια, κασετίνες και σχολικές τσάντες. Ειδικά οι σχολικές τσάντες είναι αντικείμενο ιδιαίτερου προβληματισμού κυρίως λόγω του μεγάλου βάρους των βιβλίων.

Οι ειδικοί έχουν μελετήσει το θέμα και υπάρχουν κάποιες οδηγίες για άρση των βαρών και προστασία της υγείας και της ασφάλειας των παιδιών στην καθημερινή τους μετακίνηση από και προς το σχολείο. Οι οδηγίες είναι απλές και εύκολες στην εφαρμογή τους:

α) Οι σχολικές τσάντες σακίδια δεν πρέπει να ζυγίζουν περισσότερο από το 10 με 15% του βάρους σώματος των παιδιών. Για παράδειγμα, εάν το παιδί σας ζυγίζει 22,5 κιλά, η (γεμάτη) τσάντα του θα πρέπει να ζυγίζει από 2,25 έως 3,6. Όσο μικρότερο είναι το παιδί τόσο μικρότερη θα πρέπει να είναι και η τσάντα του.

β) Οι τσάντες με δύο λωρίδες είναι καλύτερες από μία. Για παράδειγμα, οι τσάντες ταχυδρόμου που ασκούν όλο το βάρος στον ένα ώμο θα πρέπει να αποφεύγονται.

γ) Η σπονδυλική στήλη αποτελείται από 33 οστά που μπορεί να συμπιεστούν με μη φυσικό τρόπο αν το σακίδιο του παιδιού είναι πολύ βαρύ ή δεν φοριέται με σωστό τρόπο. Γι’ αυτό είναι σημαντικό τα σακίδια των παιδιών να φοριούνται και με τις δύο λωρίδες, ώστε να γίνεται ομοιόμορφα η κατανομή του βάρους. Διαφορετικά μπορεί να αποτελέσει αιτία πρόκλησης πόνου στον αυχένα ή τη μέση.

δ) Ενθαρρύνετε το παιδί σας κάθε βράδυ να αδειάζει την τσάντα του και να την ξαναφτιάχνει για την επόμενη ημέρα, ώστε να μην πηγαινοφέρνει μια βαριά τσάντα με πράγματα που δεν χρειάζεται.

backpack wearing

Τα στάδια επικοινωνίας του μωρού σας

Τα σημάδια της φυσιολογικής ανάπτυξης

Τα παρακάτω είναι μερικά σημάδια ότι το παιδί σας αναπτύσσει φυσιολογικές επικοινωνιακές δεξιότητες και επομένως απομακρύνεται από το φάσμα του αυτισμού:

Κάνει καλή οπτική επαφή με άλλους ανθρώπους στη βρεφική ηλικία.
Χαμογελάει μέχρι την ηλικία των 2 μηνών, γελάει στους 4 με 5 μήνες.
Παίζει κου- κου-τσα και του αρέσει πολύ στην ηλικία των 9 μηνών.
Απαντάει στο όνομά του στην ηλικία των 9 με 12 μηνών.
Προσπαθεί να πει λέξεις που λέτε και εσείς στην ηλικία των 12 με 18 μηνών.
Κάνει γεια μέχρι την ηλικία των 15 μηνών.
Χρησιμοποιεί 5 λέξεις μέχρι την ηλικία των 18 μηνών.
Μιμείται τις κινήσεις που κάνετε π.χ. κουνά το χέρι, δείχνει…
Αντιγράφει αυτό που κάνετε για παράδειγμα κάνει ότι μιλάει στο τηλέφωνο ή ότι μαγειρεύει.
Κουνάει αρνητικά το κεφάλι του όταν θέλει να πει «όχι».
Δείχνει με το δάχτυλό του όταν θέλει να σας δείξει κάτι ενδιαφέρον ή για να τραβήξει την προσοχή σας μέχρι την ηλικία των 18 μηνών.

5 συμβουλές για τη σωστή διατροφή των παιδιών

Με την έλευση του νέου έτους είναι ευκαιρία να προσπαθήσετε να βελτιώσετε τις διατροφικές συνήθειες του παιδιού σας.

Ακολουθούν μερικές συμβουλές από το Νοσοκομείο Παίδων Φιλαδέλφεια των Η.Π.Α. που αν και δεν απαιτούν δραστικές μεταβολές, μπορούν να επιφέρουν σημαντικά πιο υγιεινές αλλαγές στην καθημερινή διατροφή του παιδιού σας.

Good-eating-guide-for-kids

1. Περιορίστε σημαντικά τα ροφήματα με ζάχαρη. Στην κατηγορία αυτή ανήκουν τα αναψυκτικά, τα ενεργειακά ποτά ακόμη και οι φρουτοχυμοί. Περιέχουν μεγάλες ποσότητες ζάχαρης με αποτέλεσμα την πρόσληψη πολλών θερμίδων και κατ’επέκταση την αύξηση του κινδύνου για παχυσαρκία.

10639375_10153509112158492_2787765479984637785_n

2. Προσθέστε φρούτα στα γεύματα του παιδιού σας. Μήλα, μανταρίνια, σταφύλια είναι πολύ καλές επιλογές για το κολατσιό τους στο σχολείο. Επίσης μπορείτε να προσθέσετε μπανάνες ή και φράουλες στο γάλα με τα δημητριακά τους το πρωί.

3. Προσφέρετε καθημερινά λαχανικά. Δεν είναι απαραίτητο να τα τρώει όλα, αλλά ενθαρρύνετε το να δοκιμάζει μπρόκολα ή καρότα. Τελικά, μετά από ένα διάστημα μερικών μηνών, θα συνηθίσει να συνοδεύει με λαχανικά τα γεύματά του και να τα τρώει πιο συχνά. Αν δεν προλαβαίνετε να μαγειρεύετε καθημερινά λαχανικά, μπορείτε απλά να καθαρίσετε λίγα καρότα ή ένα αγγούρι.

4. Περιορίστε τα γλυκίσματα σε μία ή δύο φορές την εβδομάδα.

5. Αποτελέστε η ίδια το σωστό διατροφικό πρότυπο για το παιδί σας. Αν εσείς έχετε υιοθετήσει σωστές διατροφικές συνήθειες, το παιδί σας σιγά – σιγά θα ακολουθήσει το παράδειγμά σας!

3c3d61b5-efba-4c1b-b6f2-bd9537504a0b-460x276

Μύθοι και αλήθειες για τον ασφαλή ύπνο του μωρού σας

sleepy-Baby

Είναι γνωστό εδώ και αρκετά χρόνια ότι το να γεμίζουμε την κούνια με μαξιλαράκια, πάντες, χνουδωτά ζωάκια και άλλα, αυξάνει τον κίνδυνο για Σύνδρομο Αιφνίδιου Βρεφικού Θανάτου στον πρώτο χρόνο ζωής.
Οι κούνιες των μωρών θα πρέπει να είναι γυμνές, «βαρετές» και να έχουν μόνο τα βασικά (boring, bare and basic).
Μία μελέτη που δημοσιεύτηκε αυτές τις ημέρες στο Pediatrics δείχνει ότι το 50% των Αμερικανών εξακολουθούν να χρησιμοποιούν επικίνδυνα σκεπάσματα στην κούνια των μωρών τους, παρά τις συνεχείς ενημερωτικές εκστρατείες. Ίσως, η υπερβολική ανησυχία και κάποιο ένστικτο για να παρέχουμε στο μωρό ζεστασιά την ώρα του ύπνου, μας εμποδίζει τελικά να του παρέχουμε ασφαλή ύπνο.

Παρ’ όλα αυτά, εσείς θα πρέπει να:

  • Ελέγξετε την επιθυμία για ζεστασιά και άνεση στη διάρκεια του ύπνου.
  • Αποφεύγετε χνουδωτά ζωάκια, πάνες, σφήνες, μαξιλάρια, χοντρές κουβέρτες τόσο πάνω όσο και κάτω από το μωρό.
  • Τοποθετείτε πάντοτε το μωρό σας ανάσκελα για ύπνο. (Από τη δεκαετία του 1990, οπότε για πρώτη φορά εξεδόθη η οδηγία αυτή, μειώθηκαν στο μισό οι θάνατοι από Σύνδρομο Αιφνίδιου Βρεφικού Θανάτου.
  • Αποφεύγετε την πολλή ζέστη: η ιδανική θερμοκρασία στη διάρκεια του ύπνου του μωρού είναι περίπου 20 βαθμοί Κελσίου.

Οι 16 λόγοι που οι άνθρωποι πέθαιναν τόσο πιο νέοι πριν από 100 χρόνια

1796. Αυτή ήταν η χρονιά που εφευρέθηκαν τα εμβόλια. Ένας Βρετανός γιατρός, ονόματι Edward Jenner διακινδύνευσε τα πάντα για να απαλλάξει τον κόσμο από την ευλογιά. Χάρη στις δικές του προσπάθειες και τις προσπάθειες επιστημόνων όπως αυτός, το μόνο που στάθηκε εμπόδιο ανάμεσα στις θανατηφόρες ασθένειες όπως αυτές παρακάτω και στην εξαφάνιση είναι οι άνθρωποι που αρνούνται να εμβολιάσουν τα παιδιά τους. Μην είστε ένας από αυτούς τους γονείς!

vaccination-chart

Ώρα για διασταύρωση πληροφοριών! Το παραπάνω infographic βασίζεται σε δεδομένα του 2012. Δυστυχώς, λόγω της παραπληροφόρησης από το αντι-εμβολιακό κίνημα, κάποιες από αυτές τις ασθένειες επανεμφανίζονται με πολύ δυσάρεστα αποτελέσματα. Η ιλαρά είναι το πιο σκοτεινό παράδειγμα. Το 2012 σημειώθηκαν περίπου 61 κρούσματα ιλαράς, ενώ σε λιγότερο από επτά μήνες του 2014 έχουν καταγραφεί περίπου 600 κρούσματα.

Πηγή: Upworthy