Διαστάσεις επιδημίας έχουν πάρει οι τροφικές αλλεργίες

Οι περιπτώσεις τροφικής αλλεργίας έχουν τόσο πολύ αυξηθεί τις τελευταίες δύο με τρεις δεκαετίες που θεωρείται πλέον ότι έχουν λάβει διαστάσεις επιδημίας. Σε Δυτικές χώρες όπως η Αυστραλία και οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής μέχρι και 10% των βρεφών έχουν εμφανίσει κλινικά επιβεβαιωμένη αλλεργία σε κάποια τροφή στους πρώτους 12 μήνες ζωής. Παράλληλα με την παρατηρούμενη αύξηση της τροφικής αλλεργίας, παρατηρείται μείωση των επιπέδων βιταμίνης D στον πληθυσμό. Υπολογίζεται ότι έως και 50% των ανθρώπων στις Δυτικές χώρες έχουν έλλειψη βιταμίνης D και μέχρι 10% έχουν ανεπάρκεια.

Κοριτσάκι με λαχανικά
Η βιταμίνη D θεωρείται πολύ σημαντική για την υγεία μας. Συμβάλλοντας στην απορρόφηση ασβεστίου από το σώμα μας, παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στο να έχουμε γερά κόκαλα, αλλά αυτό που είναι λιγότερο γνωστό είναι ότι έχει ένα πολύ σημαντικό ρόλο στη λειτουργία του ανοσοποιητικού μας συστήματος, με άλλα λόγια στην άμυνα του οργανισμού μας.
Η βιταμίνη D συντίθεται στο δέρμα μας υπό την επίδραση του ηλιακού φωτός αλλά μπορούμε και να την προσλάβουμε με τη διατροφή μας ή με λήψη συμπληρώματος.
Τα λιπαρά ψάρια, όπως ο σολομός, ο τόνος και οι σαρδέλες είναι οι πλουσιότερες διαιτητικές πηγές βιταμίνης D. Άλλες καλές πηγές είναι τα αυγά (η βιταμίνη D βρίσκεται στον κρόκο του αυγού), το συκώτι και τροφές που έχουν εμπλουτιστεί με βιταμίνη D όπως γαλακτοκομικά, μαργαρίνες..
Περιοχές που βρίσκονται πιο μακριά από τον ισημερινό (με αποτέλεσμα να έχουν χαμηλότερη υπεριώδη ακτινοβολία) έχουν μεγαλύτερους αριθμούς εισαγωγών στο νοσοκομείο λόγω τροφικής αλλεργίας, μεγαλύτερο αριθμό συνταγογραφήσεων αυτό-ενιέμενης αδρεναλίνης και μεγαλύτερη συχνότητα αλλεργίας στο φιστίκι (περίπου εξαπλάσια) από ότι περιοχές που βρίσκονται πλησιέστερα στον Ισημερινό.
Επίσης, αν κάποιος έχει γεννηθεί φθινόπωρο ή χειμώνα (οπότε υπάρχει μικρότερη έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία), φαίνεται να έχει μεγαλύτερο κίνδυνο για αναφυλαξία.
Μια μεγάλη, πρόσφατη μελέτη στην Αυστραλία έδειξε ότι υπάρχει συσχέτιση ανάμεσα στην καθυστερημένη εισαγωγή του αυγού στη βρεφική διατροφή και την τροφική αλλεργία. Συγκεκριμένα, βρέφη στα οποία το αυγό (διαιτητική πηγή βιταμίνης D) χορηγήθηκε νωρίς (4 – 6 μήνες) είχαν σημαντικά χαμηλότερα ποσοστά τροφικής αλλεργίας από ότι βρέφη στα οποία χορηγήθηκε αυγό μετά την ηλικία των έξι μηνών.
Ερευνητικές μελέτες που έχουν γίνει με την απευθείας μέτρηση των επιπέδων της βιταμίνης D στο αίμα έχουν επίσης αναδείξει συσχέτιση ανάμεσα στα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D και στον αυξημένο κίνδυνο για αλλεργική ευαισθητοποίηση των παιδιών και των εφήβων και για τροφική αλλεργία στη βρεφική ηλικία.
Είναι πολύ νωρίς για να πει κανείς ότι η βιταμίνη D θα μπορούσε να αναστρέψει την τροφική αλλεργία. Απαιτούνται ακόμη πολλές έρευνες για να αποκτήσουμε καλύτερη εικόνα του ρόλου που έχει η βιταμίνη D τόσο όσον αφορά την πρόληψη των τροφικών αλλεργιών όσο και τη γενικότερη συμβολή της στην υγεία του ανθρώπινου οργανισμού.
Ο καλύτερος πάντως τρόπος για να έχουμε καλά επίπεδα βιταμίνης D στον οργανισμό μας είναι η έκθεση μας στον ήλιο- σε λογικά πάντα πλαίσια καθώς και η επαρκής πρόσληψή της μέσω των τροφών που την περιέχουν.
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τις έγκυες γυναίκες να έχουν επαρκή επίπεδα βιταμίνης D (ειδικά στο τέλος της εγκυμοσύνης), ώστε και το παιδί τους να ξεκινήσει τη ζωή του με επαρκή επίπεδα, μια και οι αποθήκες βιταμίνης D στον πρώτο χρόνο ζωής εξαρτώνται άμεσα από αυτές της μητέρας πριν τον τοκετό.

Πηγή: American Academy of Allergy Asthma and Immunology

Advertisements

Νωπό ή παστεριωμένο γάλα;

milk-moustache

Στο δίλημμα ανάμεσα σε παστεριωμένο και νωπό γάλα, οι ειδικοί επιλέγουν τo πρώτo. Μάλιστα, η Αμερικάνικη Ακαδημία Παιδιατρικής συμβουλεύει τις εγκύους και τα παιδιά να μην καταναλώνουν καθόλου νωπά γαλακτοκομικά προϊόντα.

Το φρέσκο, χωρίς καμία επεξεργασία αγελαδινό, πρόβειο και κατσικίσιο γάλα,  καθώς και τα προϊόντα του μπορούν να μεταδώσουν απειλητικές για τη ζωή μικροβιακές λοιμώξεις. Για το λόγο αυτό η Αμερικάνικη Ακαδημία Παιδιατρικής συμβουλεύει οι έγκυοι, τα βρέφη και τα παιδιά να καταναλώνουν μόνο παστεριωμένο γάλα, τυρί και άλλα γαλακτομικά προϊόντα και επιπλέον υποστηρίζει την απαγόρευση πώλησης νωπού γάλατος στις Η.Π.Α.

Οι προσπάθειες αυτές για τον περιορισμό πώλησης των νωπών γαλακτομικών προϊόντων βρίσκουν αντίθετους αυτούς που υποστηρίζουν ότι υπάρχουν σημαντικά οφέλη για την υγεία από τους φυσικούς παράγοντες που υπάρχουν στο γάλα και αδρανοποιούνται από την παστερίωση. Όμως τα οφέλη από αυτά τα φυσικά στοιχεία δεν έχουν ακόμη σαφώς αποδειχθεί στην επιστημονική έρευνα. Αντιθέτως, σημαντικός αριθμός στοιχείων δείχνει ότι το παστεριωμένο γάλα παρέχει τα ίδια θρεπτικά οφέλη με το νωπό, χωρίς τον κίνδυνο δυνητικά θανατηφόρων λοιμώξεων από Λιστέρια, Καμπυλοβακτηρίδιο, Σαλμονέλλα, Βρουκέλλα και κολοβακτηρίδιο.

Στο μυαλό των μωρών

Being-baby John-Malkovich copy

.

Πέντε έρευνες αποκρυπτογραφούν τα μυστικά των μωρών. Τι καταλαβαίνουν, τι σκέφτονται; Μια ματιά στο μυαλό του μωρού σας…

.

Υψηλό αίσθημα δικαίου
Τα παιδιά μοιράζονται πιο εύκολα από όσο νομίζατε. Δεν έχει σημασία πόσες φορές ακούσατε το παιδί σας να φωνάζει «είναι δικό μου!» -αποδείχτηκε και επιστημονικά πλέον ότι τα μωρά έχουν αίσθηση του δικαίου ήδη από την ηλικία των 15 μηνών. Σε έρευνα που έγινε στο πανεπιστήμιο της Washington, 47 μωρά παρακολούθησαν videos ενός πειράματος όπου μοίραζαν γάλα και μπισκότα σε δύο άτομα. Όταν ο ένας έπαιρνε περισσότερο φαγητό από τον άλλον, τα μωρά ενέτειναν την προσοχή τους. Αυτό σημαίνει ότι περίμεναν πιο δίκαιη διανομή. Οι ερευνητές επίσης διαπίστωσαν ότι τα μωρά που πρόσεξαν την αδικία ήταν πιο πιθανό να μοιράζονται τα παιχνίδια τους.

.

Καταλαβαίνουν τα πάντα!
Δεν είναι μέντιουμ, αλλά όπως κατέδειξε έρευνα που πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο του Missouri, από τους πρώτους 10 μήνες της ζωής τους τα μωρά μπορούν να παρακολουθήσουν τη σκέψη των γύρω τους. Η Yuyan Luo, επίκουρος καθηγήτρια ψυχολογίας που επέβλεψε την έρευνα, δήλωσε: «Τα μωρά, όπως και οι ενήλικες, όταν βλέπουν κάτι για πρώτη φορά -όταν  κάτι τους προκαλεί έκπληξη- τείνουν να κοιτούν επίμονα για αρκετή ώρα. Αυτή η αντίδραση δείχνει ότι αναγνωρίζουν πως κάτι δεν πάει καλά». Η διαδικασία αυτή λέγεται «παραβίαση προσδοκίας». Όταν τα μωρά εκπλήσσονται από κάτι ή παρατηρούν πως κάτι απρόσμενο συνέβη, τείνουν λοιπόν να κοιτούν πιο παρατεταμένα. Στην έρευνα της Luo, τα μωρά παρακολουθούσαν ηθοποιούς να επιλέγουν συστηματικά το αντικείμενο Α (π.χ. έναν κύβο ή έναν κύλινδρο) αντί για το αντικείμενο Β. Όταν ένας ηθοποιός έσπαγε τον κανόνα και επέλεγε το αντικείμενο Β, τα μωρά κοιτούσαν για περισσότερη ώρα, συνήθως 5 – 6 δευτερόλεπτα, δείχνοντας στους επιστήμονες ότι αναγνώριζαν την αλλαγή στην προτίμηση.

.

Έχουν το ρυθμό
Ερευνητές από το Brigham Young University διαπίστωσαν ότι από την ηλικία των πέντε μηνών τα μωρά ξεχωρίζουν και προτιμούν τα χορευτικά από τα λυπητερά και απαλά τραγούδια. Με άλλα λόγια, είναι χαρούμενα. Το ξέρουν. Θα χτυπούν τα χέρια τους, θα κοιτούν πιο επίμονα. Πειράματα έδειξαν σε μωρά ένα ανέκφραστο πρόσωπο ενώ έπαιζε η μουσική. Όταν έπαιζε κάποιο νέο λυπητερό τραγούδι, τα μωρά απέστρεφαν το βλέμμα. Όταν η μουσική γινόταν πιο ζωηρή, τα μωρά κοιτούσαν 3-4 δευτερόλεπτα παραπάνω!

.

Ξεχωρίζουν τον Καλό από τον Κακό
Ήδη από έξι μηνών τα μωρά κάνουν ηθικές εκτιμήσεις σύμφωνα με ερευνητές του Yale. Στη διάρκεια έρευνας του Yale, μωρά παρακολούθησαν μια παράσταση με κούκλες στην οποία μια ξύλινη φιγούρα με μάτι προσπαθούσε να σκαρφαλώσει σε έναν λόφο ξανά και ξανά. Μερικές φορές μια άλλη κούκλα τον βοηθούσε και άλλοτε μια τρίτη κούκλα τον έσπρωχνε κάτω. Αφού παρακολούθησαν το σκηνικό αρκετές φορές, τα μωρά είχαν την ευκαιρία να παίξουν με τις δύο κούκλες και έδειξαν σαφή προτίμηση στην κούκλα με τον καλό χαρακτήρα.

.

Διαβάζουν τα χείλη;
Η Dr. Janet Weker του Πανεπιστημίου του British Columbia, που μελετά τον τρόπο που τα μωρά αντιλαμβάνονται τη γλώσσα, διαπίστωσε πως αν η μητέρα μιλάει δύο γλώσσες κατά την εγκυμοσύνη, το βρέφος μπορεί να ξεχωρίσει τις διαφορές ανάμεσα στις δύο γλώσσες. Η έρευνα της Werker βρήκες επίσης ότι τα μωρά ηλικίας 4-6 μηνών μπορούν να διακρίνουν οπτικώς δύο γλώσσες όταν παρακολουθούν video που είναι στο αθόρυβο με κάποιον που μιλάει και τις δύο γλώσσες!

Ας πετάνε παντεσπάνι!

Messy toddlers

Τα παιδιά σας λερώνουν πολύ στο φαγητό; Θαυμάσια. Αυτό σημαίνει ότι θα μαθαίνουν πιο γρήγορα!

Οι γονείς που διαρκώς σκουπίζουν φαγητά από την καρέκλα του μωρού, το τραπέζι, τους τοίχους, το ταβάνι ή ακόμη και από τον σκύλο έπειτα από ένα γεύμα έχουν λόγους να αισθάνονται τυχεροί. Νέα έρευνα δείχνει ότι μέσα σε όλο αυτό το χάος, το παιδί τους μαθαίνει. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Αϊόβα (UI) μελέτησαν πως τα 16 μηνών παιδιά μαθαίνουν τις λέξεις για μη στερεά αντικείμενα -όπως οι φρουτόκρεμες ή το γάλα- που κατά κανόνα μαθαίνουν με πιο αργό ρυθμό και διαπίστωσαν ότι αυτά που λέρωναν με αυτά περισσότερο μάθαιναν τις λέξεις πιο γρήγορα. Ο εγκέφαλος των μωρών συνήθως συλλαμβάνει πιο εύκολα λέξεις για αμετάβλητα υλικά, όπως τουβλάκια, μήλα ή η μαμά και ο μπαμπάς, επειδή όταν τα ζουλάνε ή τα τσιμπάνε παραμένουν περίπου τα ίδια, ενώ τα μη στερεά αντικείμενα είναι λίγο πιο δύσκολα να τα κατανοήσουν. Σκεφτείτε την φρουτόκρεμα: μερικές φορές παίρνει το σχήμα του μπολ, άλλες του κουταλιού και μερικές φορές γίνεται μια μεγάλη μάζα στο πάτωμα. Ή σκεφτείτε τις ομοιότητες μεταξύ της κόλλας και του γάλατος: αν δεν τα αγγίξετε, θα έμοιαζαν αρκετά μεταξύ τους.

Για να εξετάσουν τον τρόπο με τον οποίο τα μικρά παιδιά έμαθαν τις λέξεις ρευστών, μεταβλητών ουσιών, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν 14 γλοιώδη προϊόντα, κυρίως πράγματα που τα παιδιά θα μπορούσαν να βάλουν με ασφάλεια στο στόμα τους, όπως φρουτόκρεμα, πουτίγκα, χυμός ή σούπα. Καθώς έδιναν το καθένα από αυτά στα παιδιά, τους έδιναν ονόματα όπως «νταξ» ή «κιβ». Λίγο αργότερα ρώτησαν τα παιδιά αν ήξεραν το όνομα των ουσιών, που παρουσιάστηκαν σε διαφορετικά μεγέθη και σχήματα. Τα παιδιά που μπορούσαν να θυμηθούν τα ονόματα δεν βασίζονταν προφανώς μόνο στην όψη τους.

Τα παιδιά που τα είχαν πραγματικά πιάσει στα χέρια τους -και ενίοτε τα είχαν πετάξει σε τοίχους ή πατώματα- ήταν αυτά που κατάλαβαν καλύτερα τις διαφορές στην υφή και την γεύση τους. Όλα αυτά τα παιχνίδια ήταν στην πραγματικότητα ένας τρόπος μάθησης. Βοηθούσε επίσης αν κάθονταν σε ψηλό καρεκλάκι: «Όπως φάνηκε, όταν τα παιδιά κάθονταν σε ψηλό καρεκλάκι ήταν πιο πιθανό να λερώσουν, επειδή τα παιδιά ξέρουν ότι αυτή είναι η θέση για να λερώνουν» ανέφερε η Λαρίσα Σάμιουελσον, επίκουρος καθηγήτρια ψυχολογίας στο UI, που επέβλεψε την εργασία μεταπτυχιακών φοιτητών για την Ανάπτυξη της Επιστήμης. «Το παιχνίδι με τα φαγητά πραγματικά βοήθησε τα παιδιά στο εργαστήρι και έμαθαν πιο καλά τα ονόματα».

Το πόρισμα αυτό υποστηρίζουν και άλλες έρευνες που βρήκαν ότι η γρήγορη και αποτελεσματική μάθηση προϋποθέτει ότι το παιδί είναι ανοιχτό σε νέα, άγνωστα στοιχεία- όπως αυτά που προκύπτουν όταν αγγίζουν και μυρίζουν πράγματα για πρώτη φορά. Όσο πιο ανοιχτός είναι ο εγκέφαλος στην πρόσληψη τέτοιων πληροφοριών, τόσο πιο γρήγορα μαθαίνει το παιδί για το περιβάλλον του, συμπεριλαμβανομένων πραγμάτων που αλλάζουν σχήμα ή που είναι δύσκολο να τα ξεχωρίσει κάποιος από κάποια άλλα αντικείμενα.

Αυτό ίσως δεν σημαίνει ότι όλα τα παιδιά που λερώνουν περισσότερο θα γίνουν ιδιοφυίες, αλλά ίσως μερικά παιδιά από αυτή την ομάδα που λερώνει υπερβολικά να αποδώσουν την ευκολία τους στην απόκτηση νέων ικανοτήτων στο …βρόμικο παρελθόν τους!

Πηγή: Περιοδικό TIME

Λιγότερη γυμναστική περισσότερη ευτυχία;

bridget jones

Η δημοσιογράφος της βρετανικής εφημερίδας The Τelegraph, Jemima Lewis, δηλώνει σαφώς την προτίμησή της για τα βιβλία από ό,τι για τον διάδρομο στο γυμναστήριο. Δεν κρύβει λοιπόν ούτε τον ενθουσιασμό της στην είδηση πως Ελβετοί επιστήμονες έδωσαν στη δημοσιότητα αποτελέσματα έρευνας με βάση τα οποία η γυμναστική μπορεί να κάνει τους εφήβους δυστυχείς. Ο διεθνούς φήμης παιδίατρος Joan-Calres Suris ηγείται της ομάδας που διεξήγαγε την έρευνα σε δείγμα 1.200 εφήβων και βρήκε ότι η μέτρια φυσική δραστηριότητα πράγματι συμβάλλει σε πιο χαρούμενους εφήβους. Ωστόσο, εκείνοι που ασκούνταν για πάνω από δύο ώρες την ημέρα δηλώνουν πολύ χαμηλότερα επίπεδα συναισθηματικής ευεξίας.

Ο Dr Suris υποστηρίζει ότι οι συνάδελφοί του ίσως υπερβάλλουν για την αξία της άσκησης: «Ως παιδίατροι, ρωτάμε τα παιδιά αν αθλούνται. Όταν απαντούν ‘Ναι, τρεις ώρες κάθε μέρα’ αμέσως σκεφτόμαστε, ‘θαυμάσια, αυτό το παιδί δεν έχει προβλήματα». Ίσως όμως να έπρεπε να τα ρωτάμε αν είναι ευτυχισμένα κι αν θα προτιμούσαν να διαβάζουν ένα βιβλίο».

Λιγότερο τρέξιμο και περισσότερα βιβλία λοιπόν; Να μια εντολή γιατρού που μπορεί να έχει ενδιαφέρον!

Οι πρώτες ενδείξεις αυτισμού

Autism

Νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο Nature εντοπίζει διαφορές που φαίνεται να αποτελούν την πρωιμότερη ένδειξη ότι ένα παιδί θα εκδηλώσει αυτισμό. Οι διαφορές αυτές αφορούν τόσο στη συχνότητα όσο και στη διάρκεια που τα βρέφη έχουν βλεμματική επαφή με τους ενήλικες.

Οι ερευνητές κατέγραψαν και ανέλυσαν τις κινήσεις των ματιών, βρεφών μεταξύ 2 και 6 μηνών στα οποία προβαλλόταν ένα βίντεο μιας γυναίκας που τους μιλούσε και τους τραγουδούσε απλά παιδικά τραγουδάκια. Η καταγραφή έγινε χρησιμοποιώντας ειδικά όργανα υψηλής τεχνολογίας. Τα παιδιά που αργότερα διαγνώστηκαν με αυτισμό, παρουσίασαν μείωση του χρόνου παρακολούθησης με το βλέμμα, ενώ τα φυσιολογικά αναπτυσσόμενα βρέφη επέδειξαν αύξηση του χρόνου παρακολούθησης. Επίσης, φάνηκε ότι όσο πιο απότομος ήταν ο ρυθμός μείωσης, τόσο πιο αυξημένη ήταν και η σοβαρότητα των αυτιστικών συμπτωμάτων που εμφάνιζε αργότερα το παιδί.

Στην εργασία αυτή από το Κέντρο Αυτισμού στην Ατλάντα, μελετήθηκαν αγόρια, που ήταν μικρότερα αδέρφια ασθενών που είχαν ήδη διαγνωστεί με αυτισμό, και επομένως ήταν αυξημένου κινδύνου να εκδηλώσουν αυτισμό. Πρόκειται σίγουρα για μια μικρή μικρή, τα αποτελέσματα της οποίας θα πρέπει να αναπαραχθούν σε μεγαλύτερες μελέτες, όμως διαφαίνεται μία πολύ πρώιμη διαταραχή της συμπεριφοράς, που θα μπορούσε να αποτελέσει ευκαιρία για ακόμη πιο πρώιμες επεμβάσεις στην κατεύθυνση της βελτίωσης ή ακόμη και της πρόληψης της εκδήλωσης των αυτιστικών συμπτωμάτων. Πιστεύω ότι αυτή είναι και μία ακόμη καλή απάντηση σε όσους εξακολουθούν να ισχυρίζονται ότι υπάρχει συσχέτιση της εκδήλωσης αυτισμού με εμβολιασμούς και συγκεκριμένα με το εμβόλιο ιλαράς – ερυθράς – παρωτίτιδας, που γίνεται στους 15 μήνες ζωής…