Επικίνδυνο το τραμπολίνο

iStock_trampoline

Θεωρείται διασκεδαστικό και το αγαπούν μικροί και μεγάλοι, αλλά το τραμπολίνο ευθύνεται για τον σοβαρό τραυματισμό δεκάδων χιλιάδων παιδιών κάθε χρόνο, όπως επιβεβαιώνει έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το Πανεπιστήμιο της Indiana από το 2002 έως το 2011. Πλέον, οι ειδικοί αλλά και η Αμερικάνικη Ακαδημία Παιδιατρικής προειδοποιούν πως δεν υπάρχει ασφαλής ηλικία για τη χρήση του τραμπολίνο.

Κι αν νομίζετε ότι το τραμπολίνο είναι ασφαλές για το παιδί σας επειδή είναι εξοικειωμένο και δεν έχει χτυπήσει ποτέ, σκεφτείτε τι συνέβη στον έφηβο Austin Dodd, ο οποίος, σύμφωνα με άρθρο σε μεγάλο αμερικανικό δίκτυο είχε κάνει εκατοντάδες τούμπες και άλματα στο τραμπολίνο της αυλής του σπιτιού του, αλλά χρειάστηκε μόνο μία κακή προσγείωση για να αλλάξει τη ζωή του για πάντα, καθώς έμεινε παράλυτος μπροστά στα μάτια της μητέρας του. Το προστατευτικό δίχτυ που είχαν τοποθετήσει οι γονείς του γύρω από το τραμπολίνο δεν έπαιξε κανέναν ρόλο. Το παιδί προσγειώθηκε στον αυχένα του με συνέπεια ένα συντριπτικό κάταγμα στη σπονδυλική στήλη που θα το εμποδίσει να ξαναπερπατήσει.

Τα πιο μικρά παιδιά δεν χρειάζεται καν να έχουν μια άσχημη προσγείωση, αρκεί να κάνουν συνεχόμενα μικρά αλματάκια πάνω στο τραμπολίνο. Τα κατάγματα σε πόδια και χέρια είναι συνηθισμένα καθώς όπως εξηγεί ο Δρ. Ράνταλ Λόντερ, χειρουργός ορθοπεδικός στο Riley Hospital for Children της Ινδιανάπολης και Διευθυντής της Πανεπιστημιακής Ορθοπαιδικής στην Ινδιανάπολη «τα οστά των μικρότερων παιδιών είναι πιο μαλακά από των ενηλίκων και μπορούν να σπάσουν εύκολα με την κατάλληλη πίεση από μερικά φαινομενικά μικρά άλματα στο τραμπολίνο».

Οι γιατροί προειδοποιούν: οι γονείς δεν μπορούν να αντιληφθούν την επικινδυνότητα, αλλά παιδιά οποιασδήποτε ηλικίας μπορεί να υποστούν σοβαρότατες βλάβες ακόμη κι αν δεν εκτελούν επικίνδυνες φιγούρες. Η συχνότητα και η σοβαρότητα των ατυχημάτων είναι πολύ μεγάλη για να αγνοηθεί. Τα παιδιά απλώς δεν πρέπει να παίζουν σε τραμπολίνο.

Σε ανακοίνωση που εξέδωσε η Αμερικανική Ένωση Γυμναστών, η χρήση του τραμπολίνο απαιτεί ειδική εκπαίδευση, κατάλληλο εξοπλισμό, μέτρα ασφάλειας και επιτήρηση από εξειδικευμένο προσωπικό. Σε ομάδες γυμναστικής, οι προπονητές χρησιμοποιούν μια σειρά από εκπαιδευτικά εργαλεία και ακολουθούν συγκεκριμένο πρόγραμμα, που σημαίνει ότι κάθε αθλητής δεν επιχειρεί κάποια καινούργια άσκηση εάν δεν έχουν προηγηθεί τα κατάλληλα στάδια εκγύμνασης ώστε να αποκτήσει τις ικανότητες που απαιτούνται για την ασφαλή προσπάθεια ολοκλήρωσης μιας νέας άσκησης.

Η Αμερικανική Παιδιατρική Εταιρεία εξέδωσε την ακόλουθη οδηγία όσον αφορά το τραμπολίνο:

Οι παιδίατροι οφείλουν να συμβουλεύουν τους ασθενείς και τις οικογένειές τους ενάντια στη χρήση του τραμπολίνο και να εξηγούν ότι έχει τεκμηριωθεί πως τα μέτρα ασφαλείας που λαμβάνονται δεν μειώνουν σημαντικά το ποσοστό των τραυματισμών και ότι μπορεί να προκληθούν ακόμη και πολύ σοβαροί τραυματισμοί.

Για γονείς που παρά τις προειδοποιήσεις συνεχίζουν να επιτρέπουν ή ακόμη και να ενθαρρύνουν τα παιχνίδια με τραμπολίνο στα παιδιά τους, οι παιδίατροι οφείλουν να συμβουλεύσουν τους γονείς και τα παιδιά τα παρακάτω:

Οι ιδιοκτήτες τραμπολίνο θα πρέπει να βεβαιωθούν ότι η ασφάλειά τους καλύπτει ατυχήματα που προκαλούνται από τραμπολίνο.

Η χρήση του τραμπολίνο θα πρέπει να γίνεται κάθε φορά από ένα άτομο.

Το τραμπολίνο θα πρέπει να διαθέτει επαρκή προστατευτικά μέσα, να είναι σωστά τοποθετημένο και σε καλή κατάσταση.

Το τραμπολίνο πρέπει να είναι στο επίπεδο του εδάφους και σε επιφάνεια όπου δεν υπάρχουν επικίνδυνα αντικείμενα.

Θα πρέπει να ελέγχονται τακτικά και να αντικαθιστώνται αμέσως τα προστατευτικά μέσα (μαξιλαράκια, δίχτυ ασφαλείας) ή άλλα εξαρτήματα που έχουν υποστεί φθορές. Εάν δεν είναι δυνατόν να βρεθούν ανταλλακτικά για οποιοδήποτε κατεστραμμένο ή φθαρμένο εξάρτημα, θα πρέπει να πετάξετε το τραμπολίνο αυτό.

Οι τούμπες στον αέρα είναι οι πιο συχνές αιτίες μόνιμων και συντριπτικών καταγμάτων της σπονδυλικής στήλης και δεν πρέπει να εκτελούνται ως διασκέδαση ή παιχνίδι.

Η ενεργή επίβλεψη από ενήλικες σύμφωνα με τις παραπάνω οδηγίες θα πρέπει να είναι διαρκής. Οι επιβλέποντες ενήλικες πρέπει να έχουν κατανοήσει και να είναι ικανοί να επιβάλουν τους προαναφερθέντες κανόνες. Η απλή παρουσία ενηλίκου δεν είναι επαρκής.

Οι γονείς θα πρέπει να βεβαιωθούν ότι αυτές οι οδηγίες τηρούνται οποτεδήποτε είναι πιθανή η χρήση του τραμπολίνο από ανήλικο.

Οι πληροφορίες για την επικινδυνότητα του τραμπολίνο και παρόμοιων εγκαταστάσεων είναι ακόμη ανεπαρκείς. Μέχρι να συγκεντρωθούν περισσότερες πληροφορίες για την ασφάλεια των οργάνων αυτών, τα μέτρα προφύλαξης που αναφέρονται εδώ για κάθε τραμπολίνο που τοποθετείται σε ιδιωτικό χώρο ισχύουν και για όργανα αναψυχής σε οποιοδήποτε άλλο χώρο.

Οι παιδίατροι οφείλουν να πιέσουν ώστε να γνωστοποιείται η επικινδυνότητα του οργάνου στους γονείς από τους λειτουργούς των παιδικών πάρκων που  διαθέτουν τέτοια όργανα.

Το τραμπολίνο σχεδιάστηκε ως όργανο ειδικευμένης εκπαίδευσης για συγκεκριμένα αθλήματα. Οι παιδίατροι οφείλουν να επιτρέπουν τη χρήση τραμπολίνο μόνο ως μέρος ενός δομημένου προπονητικού προγράμματος από κατάλληλα εκπαιδευμένο προσωπικό, υπό επίβλεψη και με τήρηση όλων των μέτρων ασφαλείας.

Για περισσότερες λεπτομέρειες, διαβάστε το σχετικό άρθρο στο WTHR

 

Advertisements

Το άγγιγμα είναι η πρώτη γλώσσα μας

12400804_1035462713178834_6014401172924235259_n

Είναι απόλυτα φυσιολογικό για τα μωρά να θέλουν να περνούν τις πρώτες ώρες, τις πρώτες ημέρες, τους πρώτους μήνες σε επαφή με τη μητέρα τους και να θηλάζουν συχνά – χωρίς πρόγραμμα. Πολλά μωρά δεν θέλουν να κοιμηθούν μόνα τους στην κούνια τους γιατί είναι προγραμματισμένα για συνεχή επαφή με το δέρμα, τη μυρωδιά της μητέρας τους. Έτσι με τη στενή δερματική επαφή γεννιέται η πρώτη γλώσσα επικοινωνίας και επιτυγχάνεται το συναισθηματικό δέσιμο ανάμεσα στη μαμά και το μωρό της.

Φίμωση: μια απόλυτα φυσιολογική διαδικασία

Επανερχόμαστε στο θέμα της φίμωσης που ταλαιπωρεί τα μικρά αγόρια – όχι βέβαια η ίδια αλλά η εμμονή μερικών παιδιάτρων να επεμβαίνουν σε μια απόλυτα φυσιολογική διαδικασία. Επειδή η ενημέρωση είναι η καλύτερη προστασία αναδημοσιεύουμε άρθρο της Ζηνοβίας Κυριαζοπούλου για το imommy.gr σε συνεργασία με τον παιδίατρο Παναγιώτη Χρηστίδη.

Untitled-1

Η ερώτηση «γιατρέ, μήπως το παιδί μου έχει φίμωση;» είναι μια από τις πιο συχνές αιτίες επίσκεψης στον παιδίατρο ή και στον παιδοχειρουργό. Τις περισσότερες φορές η απορία οφείλεται στην έλλειψη γνώσης εκ μέρους των γονιών. Για να είμαστε σίγουροι, θα πρέπει πρώτα να γνωρίζουμε αρκετά για τη διάπλαση και ανατομία του παιδικού πέους:
– Το μέρος του δέρματος που καλύπτει το πέος ονομάζεται πόσθη, ενώ το τελικό τμήμα του πέους βάλανος.
– Στον πέμπτο μήνα της εγκυμοσύνης η πόσθη, αυτός ο σχηματισμός του δέρματος, έχει ήδη ολοκληρωθεί και καλύπτει τελείως τη βάλανο, με την οποία είναι πολύ καλά κολλημένη.
– Σταδιακά, χάρη στην επίδραση των ορμονών σχηματίζονται μικρά κενά διαστήματα ανάμεσα στην πόσθη και στη βάλανο. Αυτά τα κενά αυξάνουν διαρκώς σε μέγεθος και ενώνονται το ένα με το άλλο χωρίζοντας τελείως τα δύο τμήματα του πέους μεταξύ τους.
– Ο διαχωρισμός αυτός δεν ολοκληρώνεται μέσα στη μήτρα, αλλά αργότερα, κατά τη διάρκεια των πρώτων χρόνων της ζωής του παιδιού. Συγκεκριμένα, το ποσοστό των αγοριών στα οποία η πόσθη τραβιέται προς τα κάτω αποκαλύπτοντας τη βάλανο ήδη τη στιγμή της γέννησής τους είναι μόνο 4%. Στα μισά νεογέννητα αγόρια δεν μπορεί κανείς να δει ούτε το στόμιο της ουρήθρας.
– Έως την ηλικία των έξι μηνών η πόσθη τραβιέται τελείως προς τα κάτω σε ένα ποσοστό 20% των αγοριών. Μέχρι την ηλικία των τριών ετών στο 10% των αγοριών η βάλανος εξακολουθεί να καλύπτεται από την πόσθη.
– Τέλος, σχεδόν σε όλα τα αγόρια μέχρι την ηλικία των δεκαεπτά ετών η πόσθη έχει ανοίξει κανονικά.

Πότε υπάρχει πρόβλημα;
Αν ορίσουμε ως φίμωση μονάχα την αδυναμία να τραβήξουμε την πόσθη προφανώς αυτό είναι κάτι που χαρακτηρίζει όλα τα νεογέννητα αγόρια. Πρόκειται για τη φυσιολογική νεογνική φίμωση, η οποία δεν χρειάζεται επέμβαση για να διορθωθεί.
Τους πρώτους μήνες της ζωής τους, εάν προσπαθήσουμε να εξετάσουμε το πέος τραβώντας την πόσθη προς τη βάση του, θα δούμε ένα άνοιγμα σαν κεφαλή καρφίτσας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει λανθασμένα στη διάγνωση μιας παθολογικής φίμωσης. Αντίθετα, ο τρόπος με τον οποίο εξετάζει το πέος ο παιδίατρος είναι τραβώντας την πόσθη προς την άλλη μεριά, για να διαπιστώσει εάν το άνοιγμά της είναι αρκετά φαρδύ και εάν εμποδίζει την ούρηση του παιδιού με κάποιο τρόπο.
Η παθολογική φίμωση είναι πολύ σπάνια πριν την ηλικία των πέντε ετών. Προκαλείται συνήθως από συνεχείς βαλανοποσθίτιδες που οδηγούν σε ίνωση του στομίου της πόσθης και πραγματική στένωση. Σε αυτή την περίπτωση θα χρειαστεί να γίνει περιτομή.
Όταν όμως η βαλανοποσθίτιδα είναι ήπια θεραπεύεται μόνη της ή με αντιβιοτικά και χλιαρά λουτρά χαμομηλιού. Σε γενικές γραμμές, και μέχρι αυτή την ηλικία, οι συμφύσεις –δηλαδή τα σημεία όπου η βάλανος και η πόσθη είναι ακόμη κολλημένες– είναι κάτι φυσιολογικό και δεν πρέπει να τις πειράζουμε. Ο βίαιος διαχωρισμός τους χωρίς αναισθησία συνεπάγεται πόνο, αιμορραγία ακόμη και παραφίμωση (δημιουργία δακτυλίου που περισφίγγει τη βάλανο και χρειάζεται άμεση χειρουργική αποκατάσταση). Ο διαχωρισμός θα συμβεί φυσιολογικά και από μόνος του.

Η σωστή φροντίδα 
Οι μητέρες είναι ανώφελο να κάνουν οποιαδήποτε προσπάθεια. Το πέος του γιου τους δεν χρειάζεται καμιά ειδική φροντίδα, όπως να τραβάει την πόσθη για να βοηθήσει την αποκάλυψη της βαλάνου ή να διευκολύνει τον φυσιολογικό διαχωρισμό. Όταν πια η πόσθη θα έχει χωρίσει μόνη της από τη βάλανο, πρέπει να ενθαρρύνουμε το παιδί όσο μεγαλώνει να καθαρίζει αυτή την περιοχή όπως και όταν πλένεται πίσω από τα αυτιά του.

Πότε είναι απαραίτητη η επέμβαση;
Μελέτες καταλήγουν στο συμπέρασμα πως η φίμωση ενδέχεται να ευθύνεται για συχνές ουρολοιμώξεις στα βρέφη ηλικίας τριών έως έξι μηνών –ενώ στα μεγαλύτερα αγόρια θεωρείται απίθανο να είναι αυτή η αιτία των ουρολοιμώξεων. Σε αυτή την περίπτωση –όταν δηλαδή παρουσιάζονται υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις σε βρέφη ηλικίας έως έξι μηνών–, αλλά και όταν το πρόβλημα δυσχεραίνει την ούρηση, τότε η φίμωση θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με περιτομή. Μετά το χειρουργείο, το πέος του παιδιού είναι καλυμμένο με γάζα που συνήθως αφαιρείται σε δυο-τρεις μέρες. Πλήρης αποκατάσταση στην περιοχή επέρχεται σε δύο με τρεις εβδομάδες. Στην περίοδο της αποκατάστασης το παιδί θα πρέπει να αποφύγει να κάνει ποδήλατο ή οποιοδήποτε άλλο παιχνίδι μπορεί να τραυματίσει ή να ερεθίσει την περιοχή.

Διατροφικές διαταραχές σε εφήβους

o-EATING-DISORDER-CHILD-facebook

Όλοι οι έφηβοι ανησυχούν για την εμφάνισή τους. Ποια είναι όμως αυτά τα σημάδια που αποκλίνουν από τη φυσιολογική συμπεριφορά και είναι ενδεικτικά κάποιας διατροφικής διαταραχής;

  • Παραμορφωμένη εικόνα του σώματος
    Ενώ οι υπόλοιποι βλέπουν ένα φυσιολογικό ή έστω αδύνατο παιδί, οι έφηβοι με διατροφικές διαταραχές βλέπουν στον καθρέπτη τους ένα εντελώς διαφορετικό άτομο. Έχουν μια παραμορφωμένη αντίληψη της εμφάνισής τους, που καμιά διαβεβαίωση από την οικογένεια ή από τους φίλους δε θα καταφέρει να μεταβάλλει.
  • Εμμονή με την εξωτερική εμφάνιση
    Νεαρά κορίτσια (και μερικά αγόρια) που εκδηλώνουν διατροφικές διαταραχές είναι υπερβολικά προσηλωμένοι στην εμφάνισή τους, θεωρώντας την μέτρο της προσωπικής τους αξίας. Ενώ άλλα παιδιά αυτό-προσδιορίζονται μέσα από τα ενδιαφέροντα τους και τις επιδόσεις τους, αυτοί οι έφηβοι αυτό-παγιδεύονται μέσα σε συνεχείς σκέψεις σχετικά με το φαγητό και την εμφάνιση.
  • Υπερβολική δίαιτα
    Η ψυχογενής ανορεξία, η πιο συχνή διατροφική διαταραχή, είναι αυτό-επιβαλλόμενος υποσιτισμός συνήθως από μια νέα κοπέλα. Οι τύποι προσωπικότητας που πιο συχνά κινδυνεύουν να αναπτύξουν τη διαταραχή περιλαμβάνουν άτομα τελειομανή, άτομα που ασχολούνται με τον αθλητισμό και άτομα με υψηλούς στόχους και επιδιώξεις. Αποκτούν μια εμμονή με τη διατήρηση ενός επικίνδυνα χαμηλού σωματικού βάρους εξαιτίας μιας διαταραγμένης εικόνας που έχουν για τον εαυτό τους.
  • Βουλιμία
    Τα παιδιά με ψυχογενή βουλιμία, την άλλη πιο συχνή διατροφική διαταραχή, παρουσιάζουν κατά περιόδους επεισόδια υπερβολικής λήψης τροφής, που συνήθως τα κρατούν κρυφά. Πολλά παιδιά με βουλιμία λένε πως κατά τη διάρκεια αυτών των επεισοδίων νιώθουν εκτός ελέγχου και μάλιστα τα περιγράφουν ως «εξωσωματικές εμπειρίες». Για να αντιρροπήσουν, πολλά παιδιά στη συνέχεια θα προκαλέσουν εμετό ή θα κάνουν πολύ αυστηρή δίαιτα. Οι έφηβοι με αυτήν τη διαταραχή μπορεί να επηρεάζονται πολύ από την εικόνα του ιδανικού σώματος που προβάλλεται κατά κόρον στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Μπορεί να είναι δύσκολο να διαγνωστεί αυτή η διαταραχή γιατί τα άτομα αυτά μπορεί να έχουν φυσιολογικό σωματικό βάρος, αλλά μπορεί να είναι και υπέρβαρα.

 

Πιθανές ενδείξεις διατροφικής διαταραχής
Τα πάσχοντα παιδιά συνήθως προσπαθούν να κρατούν κρυφές τις παθολογικές διατροφικές τους συμπεριφορές, όμως υπάρχουν κάποια σημεία που οι γονείς μπορεί να παρατηρήσουν και να τους βάλουν σε υποψία:

Ενδείξεις ανορεξίας
Μη αναμενόμενη απώλεια βάρους ή υπερβολικά αδύνατο παιδί. Επιπρόσθετα, παρόλο το υπερβολικά χαμηλό σωματικό βάρος τους, τα παιδιά αυτά θέλουν να χάσουν επιπλέον κιλά.
Εμμονή με τη μέτρηση θερμίδων και με άλλες διατροφικές πληροφορίες.
Πολύωρη σωματική άσκηση για το κάψιμο θερμίδων.
Παράλειψη γευμάτων.
Αποφεύγουν να βγαίνουν έξω για φαγητό.
Ανωμαλίες εμμήνου ρύσεως, λέπτυνση μαλλιών και συνεχές αίσθημα εξάντλησης.

Ενδείξεις βουλιμίας
Υπερβολική σωματική άσκηση ή χρήση χαπιών για αδυνάτισμα ή καθαρτικών.
Επίσκεψη στο μπάνιο αμέσως μετά τα γεύματα και παραμονή εκεί για μεγάλο διάστημα.
Πονόλαιμος, δυσχρωμίες και διαταραχές της αδαμαντίνης των δοντιών.
Να λείπουν μεγάλες ποσότητες τροφής από το σπίτι.

Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς
Προσπαθείτε να καθιερώσετε υγιεινές διατροφικές συνήθειες. Ισορροπημένα, υγιεινά, καθημερινά οικογενειακά γεύματα.
Ποτέ μην κατακρίνετε την εμφάνιση ή το βάρος του παιδιού σας. Η εφηβεία είναι μια δύσκολη ηλικία για τα περισσότερα παιδιά και θα πρέπει να τους παρέχετε ένα υποστηρικτικό περιβάλλον.
Μερικά παιδιά είναι πιο επιρρεπή στο να εμφανίσουν διατροφικές διαταραχές. Επομένως αν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό διατροφικών διαταραχών, θα πρέπει να είστε ακόμη περισσότερο προσεκτικοί.

Είναι ασφαλές το εμβόλιο κατά του ιού των θηλωμάτων;

o-HPV-VACCINATION-facebook

Cervical Cancer Vaccine

Στις αρχές Νοεμβρίου ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (EMA) ανακοίνωσε ότι μετά από έρευνα που διεξήχθη δεν διαπιστώθηκε καμία αιτιολογική σχέση ανάμεσα στο εμβόλιο για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας και σύνδρομα χρόνιας συμπτωματολογίας σε κορίτσια και νεαρές γυναίκες. Παρόλα αυτά εξακολουθούν οι αντεγκλήσεις σχετικά με την ύπαρξη ή μη της ανωτέρω συσχέτισης μια και αμφισβητείται η εγκυρότητα, η αξιοπιστία και η έλλειψη συγκρουόμενων συμφερόντων όσον αφορά τη διενέργεια αυτής της έρευνας.

Σε συνέχεια αυτών των διαφωνιών, η Δανία ανακοίνωσε ότι ξεκινά δική της ανεξάρτητη έρευνα. Περισσότερα από 1.300 κορίτσια και νεαρές γυναίκες με συμπτώματα έχουν παραπεμφθεί σε πέντε εξειδικευμένα κέντρα στη χώρα. Η Δανία άλλωστε ήταν και η χώρα που ζήτησε να γίνει η πρόσφατη έρευνα σχετικά με την ασφάλεια των εμβολίων έναντι του HPV αναφορικά με το σύνδρομο POTS- κατά το οποίο ο καρδιακός ρυθμός αυξάνεται απότομα μετά την ανόρθωση ή το κάθισμα προκαλώντας ζάλη, λιποθυμίες, πονοκέφαλο, αδυναμία και πόνο στο στήθος καθώς και το σύνδρομο CRPS, ένα χρόνιο σύνδρομο πόνου που προσβάλλει τα άκρα.

Το Υπουργείο Υγείας της Δανίας χρηματοδοτεί με 7 εκατομμύρια Δανέζικες κορώνες την έρευνα η οποία διεξάγεται από ειδικούς, οι οποίοι παρακολουθούν κορίτσια με συμπτώματα μετά από εμβολιασμό κατά του HPV και οι οποίοι είναι ανεξάρτητοι από τη φαρμακευτική βιομηχανία. Η έρευνα επικεντρώνεται σε αυτό-αντισώματα ενάντια σε υποδοχείς του αυτόνομου νευρικού συστήματος και διερευνάται η πιθανότητα νευρο-φλεγμονής και μιτοχονδριακής δυσλειτουργίας σαν βάση των συμπτωμάτων. Υπολογίζεται πως τα πρώτα αποτελέσματα θα είναι διαθέσιμα το πρώτο εξάμηνο του 2016.

 

Πρωταθλήτρια στην κατάχρηση αντιβιοτικών η Ελλάδα

Με αφορμή την εβδομάδα ευαισθητοποίησης για την υπερβολική κατανάλωση αντιβιοτικών δόθηκαν στη δημοσιότητα συγκριτικά στοιχεία που αποκαλύπτουν τη σοβαρότητα της κατάστασης στην Ελλάδα. Η χώρα μας είναι δεύτερη μεταξύ των χωρών με τα υψηλότερα επίπεδα κατανάλωσης αντιβιοτικών και μικροβιακής αντοχής.

Η διασπορά στελεχών ανθεκτικών στα περισσότερα αντιβιοτικά ευθύνεται για την πρόκληση σοβαρών λοιμώξεων, ιδίως σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς με αποτέλεσμα την παράταση της νοσηλείας τους, την αύξηση της θνητότητας και την αύξηση του κόστους νοσηλείας για τα νοσηλευτικά ιδρύματα.
Οι λοιμώξεις από πολυανθεκτικά παθογόνα αποτελούν καθημερινή πραγματικότητα και για τα ελληνικά νοσοκομεία και καθιστούν επιτακτική την ανάγκη μείωσης της μη αναγκαίας χρήσης αντιβιοτικών.

chart

Πέντε μύθοι για την ποιότητα του μητρικού γάλατος

breastfeeding mom

1. Το γάλα μου δεν έχει αρκετό λίπος
Η ποσότητα του λίπους που περιέχεται στο μητρικό γάλα δεν επηρεάζεται από τη διατροφή της μητέρας, ακόμη και σε περίοδο νηστείας.
Η ποσότητα του λίπους που προσλαμβάνεται από ένα μωρό που θηλάζει σε ένα εικοσιτετράωρο επίσης δεν σχετίζεται με το πόσο συχνά θηλάζει. Επιτρέπουμε συνεπώς στο μωρό να θηλάζει σύμφωνα με τις δικές του ανάγκες και μόνο του να ρυθμίζει την πρόσληψη της ποσότητας του γάλατος που χρειάζεται για την ανάπτυξή του.

2. Η διατροφή της μητέρας που θηλάζει πρέπει να είναι πολύ υγιεινή
Μια μητέρα που θηλάζει και δεν έχει σωστή διατροφή θα εξακολουθήσει να έχει ποιοτικό γάλα. Όμως θα πρέπει η μητέρα και για το δικό της καλό να τρώει όσο το δυνατόν πιο υγιεινά! Η μητρότητα μπορεί να επιφέρει κούραση τόσο συναισθηματική όσο και σωματική. Η καλή διατροφή μπορεί να βοηθήσει τη μητέρα να ανταποκριθεί καλύτερα στις νέες αυτές προκλήσεις.

3. Το γάλα μου δεν είναι αρκετά δυναμωτικό για το παιδί μου
Η συνολική ποσότητα λίπους, λακτόζης και πρωτεΐνης στο μητρικό γάλα δεν επηρεάζεται από τη διατροφή της μητέρας.
Η επιθυμία μερικών μωρών να θηλάζουν πιο συχνά δεν έχει καμιά συσχέτιση με την ποιότητα του γάλατος. Απλά μερικά μωρά θέλουν να τρώνε συχνότερα γεύματα με μικρότερη ποσότητα γάλατος, ενώ άλλα τρώνε λιγότερο συχνά, αλλά καταναλώνουν μεγαλύτερη ποσότητα γάλατος στο γεύμα. Κάθε μωρό αναπτύσσει με τη μητέρα του το δικό του ιδιαίτερο τρόπο σίτισης.

4. Τα νεογέννητα χρειάζονται περισσότερο γάλα από την ποσότητα του πρωτογάλατος (πύαρ)
Το μέγεθος του στομαχιού των νεογέννητων είναι πολύ μικρό. Το αποτέλεσμα είναι ότι δεν μπορούν να πιουν μεγάλη ποσότητα γάλατος τις πρώτες μέρες ζωής. Από την άλλη πλευρά το πύαρ, το πρώτο γάλα που φτιάχνει η μαμά, έχει πολύ ψηλή συγκέντρωση σε ανοσολογικούς παράγοντες, πρωτεΐνες και μεταλλικά στοιχεία. Είναι σχεδιασμένο έτσι ώστε να ταιριάζει με τις συγκεκριμένες ανάγκες που έχει το νεογέννητο τις πρώτες ημέρες ζωής – παρέχοντας του προστασία από λοιμώξεις και συμβάλλοντας στη γρήγορη αποβολή του μηκωνίου καθώς και στο σωστό αποικισμό του εντέρου του.

5. Το μητρικό γάλα χάνει τη θρεπτική του αξία μετά από κάποιους μήνες
Το μητρικό γάλα εξακολουθεί να είναι θρεπτικά πολύτιμο και να παρέχει προστατευτικούς ανοσολογικούς παράγοντες και μετά τον πρώτο χρόνο ζωής. Μελέτες έχουν δείξει ότι και μετά τη βρεφική ηλικία το μητρικό γάλα παρέχει το 29% των θερμιδικών αναγκών του παιδιού, το 43% των αναγκών του σε πρωτεΐνη, το 75% των αναγκών του σε βιταμίνη Α και το 60% σε βιταμίνη C.