6 μύθοι για τις πρώτες τροφές του μωρού

Untitled-1

Το περιοδικό Parents συγκέντρωσε 6 συνηθισμένες λάθος αντιλήψεις που έχουν οι νέοι γονείς για τις πρώτες τροφές των μωρών.

Μύθος 1ος: Το ρυζάλευρο θα πρέπει να είναι η πρώτη τροφή του μωρού.
Αλήθεια: Δεν υπάρχει «καλύτερη» σειρά για να εισαχθούν οι στερεές τροφές στη διατροφή ενός παιδιού.

Μύθος 2ος: Πρέπει να αποφεύγονται οι αλλεργιογόνες τροφές, όπως τα φιστίκια και τα αυγά.
Αλήθεια: Οι παιδίατροι πλέον συμβουλεύουν να προσφέρετε στα παιδιά σας και αυτές τις τροφές (ναι, ακόμη και τους ξηρούς καρπούς!) πριν από τους 11 μήνες -απλώς ζητήστε πρώτα την έγκριση του παιδιάτρου σας.

Μύθος 3ος: Το κρέας είναι πολύ «πλούσιο» για τα μωρά.
Αλήθεια: Το κρέας προσφέρει απαραίτητα μεταλλικά στοιχεία, όπως είναι ο σίδηρος και ο ψευδάργυρος. Απλώς το μαγειρεύετε, το κάνετε πουρέ και το σερβίρετε!

Μύθος 4ος: Οι χυμοί είναι καλοί για τα μωρά.
Αλήθεια: Να αποφεύγετε τους χυμούς και τα άλλα σακχαρούχα ροφήματα. Αντί για αυτά, δώστε στο παιδί σας πουρέ φρούτου και μικρά μαλακά κομματάκια φρούτου.

Μύθος 5ος: Το γάλα της αγελάδας πρέπει να αποφεύγεται σε όλες τις μορφές του πριν από τη συμπλήρωση ενός έτους.
Αλήθεια: Το απλό πλήρες γιαούρτι αγελάδας είναι μια χαρά. Απλώς αποφύγετε το γάλα σε μπουκάλι πριν το μωρό γίνει ενός έτους.

Μύθος 6ος: Οι στερεές τροφές πριν τον ύπνο θα βοηθήσουν το μωρό να κοιμηθεί όλη τη νύχτα.
Αλήθεια: Δυστυχώς αυτό δεν έχει τεκμηριωθεί.

Δείτε το video

 

Φίμωση: μια απόλυτα φυσιολογική διαδικασία

Επανερχόμαστε στο θέμα της φίμωσης που ταλαιπωρεί τα μικρά αγόρια – όχι βέβαια η ίδια αλλά η εμμονή μερικών παιδιάτρων να επεμβαίνουν σε μια απόλυτα φυσιολογική διαδικασία. Επειδή η ενημέρωση είναι η καλύτερη προστασία αναδημοσιεύουμε άρθρο της Ζηνοβίας Κυριαζοπούλου για το imommy.gr σε συνεργασία με τον παιδίατρο Παναγιώτη Χρηστίδη.

Untitled-1

Η ερώτηση «γιατρέ, μήπως το παιδί μου έχει φίμωση;» είναι μια από τις πιο συχνές αιτίες επίσκεψης στον παιδίατρο ή και στον παιδοχειρουργό. Τις περισσότερες φορές η απορία οφείλεται στην έλλειψη γνώσης εκ μέρους των γονιών. Για να είμαστε σίγουροι, θα πρέπει πρώτα να γνωρίζουμε αρκετά για τη διάπλαση και ανατομία του παιδικού πέους:
– Το μέρος του δέρματος που καλύπτει το πέος ονομάζεται πόσθη, ενώ το τελικό τμήμα του πέους βάλανος.
– Στον πέμπτο μήνα της εγκυμοσύνης η πόσθη, αυτός ο σχηματισμός του δέρματος, έχει ήδη ολοκληρωθεί και καλύπτει τελείως τη βάλανο, με την οποία είναι πολύ καλά κολλημένη.
– Σταδιακά, χάρη στην επίδραση των ορμονών σχηματίζονται μικρά κενά διαστήματα ανάμεσα στην πόσθη και στη βάλανο. Αυτά τα κενά αυξάνουν διαρκώς σε μέγεθος και ενώνονται το ένα με το άλλο χωρίζοντας τελείως τα δύο τμήματα του πέους μεταξύ τους.
– Ο διαχωρισμός αυτός δεν ολοκληρώνεται μέσα στη μήτρα, αλλά αργότερα, κατά τη διάρκεια των πρώτων χρόνων της ζωής του παιδιού. Συγκεκριμένα, το ποσοστό των αγοριών στα οποία η πόσθη τραβιέται προς τα κάτω αποκαλύπτοντας τη βάλανο ήδη τη στιγμή της γέννησής τους είναι μόνο 4%. Στα μισά νεογέννητα αγόρια δεν μπορεί κανείς να δει ούτε το στόμιο της ουρήθρας.
– Έως την ηλικία των έξι μηνών η πόσθη τραβιέται τελείως προς τα κάτω σε ένα ποσοστό 20% των αγοριών. Μέχρι την ηλικία των τριών ετών στο 10% των αγοριών η βάλανος εξακολουθεί να καλύπτεται από την πόσθη.
– Τέλος, σχεδόν σε όλα τα αγόρια μέχρι την ηλικία των δεκαεπτά ετών η πόσθη έχει ανοίξει κανονικά.

Πότε υπάρχει πρόβλημα;
Αν ορίσουμε ως φίμωση μονάχα την αδυναμία να τραβήξουμε την πόσθη προφανώς αυτό είναι κάτι που χαρακτηρίζει όλα τα νεογέννητα αγόρια. Πρόκειται για τη φυσιολογική νεογνική φίμωση, η οποία δεν χρειάζεται επέμβαση για να διορθωθεί.
Τους πρώτους μήνες της ζωής τους, εάν προσπαθήσουμε να εξετάσουμε το πέος τραβώντας την πόσθη προς τη βάση του, θα δούμε ένα άνοιγμα σαν κεφαλή καρφίτσας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει λανθασμένα στη διάγνωση μιας παθολογικής φίμωσης. Αντίθετα, ο τρόπος με τον οποίο εξετάζει το πέος ο παιδίατρος είναι τραβώντας την πόσθη προς την άλλη μεριά, για να διαπιστώσει εάν το άνοιγμά της είναι αρκετά φαρδύ και εάν εμποδίζει την ούρηση του παιδιού με κάποιο τρόπο.
Η παθολογική φίμωση είναι πολύ σπάνια πριν την ηλικία των πέντε ετών. Προκαλείται συνήθως από συνεχείς βαλανοποσθίτιδες που οδηγούν σε ίνωση του στομίου της πόσθης και πραγματική στένωση. Σε αυτή την περίπτωση θα χρειαστεί να γίνει περιτομή.
Όταν όμως η βαλανοποσθίτιδα είναι ήπια θεραπεύεται μόνη της ή με αντιβιοτικά και χλιαρά λουτρά χαμομηλιού. Σε γενικές γραμμές, και μέχρι αυτή την ηλικία, οι συμφύσεις –δηλαδή τα σημεία όπου η βάλανος και η πόσθη είναι ακόμη κολλημένες– είναι κάτι φυσιολογικό και δεν πρέπει να τις πειράζουμε. Ο βίαιος διαχωρισμός τους χωρίς αναισθησία συνεπάγεται πόνο, αιμορραγία ακόμη και παραφίμωση (δημιουργία δακτυλίου που περισφίγγει τη βάλανο και χρειάζεται άμεση χειρουργική αποκατάσταση). Ο διαχωρισμός θα συμβεί φυσιολογικά και από μόνος του.

Η σωστή φροντίδα 
Οι μητέρες είναι ανώφελο να κάνουν οποιαδήποτε προσπάθεια. Το πέος του γιου τους δεν χρειάζεται καμιά ειδική φροντίδα, όπως να τραβάει την πόσθη για να βοηθήσει την αποκάλυψη της βαλάνου ή να διευκολύνει τον φυσιολογικό διαχωρισμό. Όταν πια η πόσθη θα έχει χωρίσει μόνη της από τη βάλανο, πρέπει να ενθαρρύνουμε το παιδί όσο μεγαλώνει να καθαρίζει αυτή την περιοχή όπως και όταν πλένεται πίσω από τα αυτιά του.

Πότε είναι απαραίτητη η επέμβαση;
Μελέτες καταλήγουν στο συμπέρασμα πως η φίμωση ενδέχεται να ευθύνεται για συχνές ουρολοιμώξεις στα βρέφη ηλικίας τριών έως έξι μηνών –ενώ στα μεγαλύτερα αγόρια θεωρείται απίθανο να είναι αυτή η αιτία των ουρολοιμώξεων. Σε αυτή την περίπτωση –όταν δηλαδή παρουσιάζονται υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις σε βρέφη ηλικίας έως έξι μηνών–, αλλά και όταν το πρόβλημα δυσχεραίνει την ούρηση, τότε η φίμωση θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με περιτομή. Μετά το χειρουργείο, το πέος του παιδιού είναι καλυμμένο με γάζα που συνήθως αφαιρείται σε δυο-τρεις μέρες. Πλήρης αποκατάσταση στην περιοχή επέρχεται σε δύο με τρεις εβδομάδες. Στην περίοδο της αποκατάστασης το παιδί θα πρέπει να αποφύγει να κάνει ποδήλατο ή οποιοδήποτε άλλο παιχνίδι μπορεί να τραυματίσει ή να ερεθίσει την περιοχή.

Πέντε μύθοι για την ποιότητα του μητρικού γάλατος

breastfeeding mom

1. Το γάλα μου δεν έχει αρκετό λίπος
Η ποσότητα του λίπους που περιέχεται στο μητρικό γάλα δεν επηρεάζεται από τη διατροφή της μητέρας, ακόμη και σε περίοδο νηστείας.
Η ποσότητα του λίπους που προσλαμβάνεται από ένα μωρό που θηλάζει σε ένα εικοσιτετράωρο επίσης δεν σχετίζεται με το πόσο συχνά θηλάζει. Επιτρέπουμε συνεπώς στο μωρό να θηλάζει σύμφωνα με τις δικές του ανάγκες και μόνο του να ρυθμίζει την πρόσληψη της ποσότητας του γάλατος που χρειάζεται για την ανάπτυξή του.

2. Η διατροφή της μητέρας που θηλάζει πρέπει να είναι πολύ υγιεινή
Μια μητέρα που θηλάζει και δεν έχει σωστή διατροφή θα εξακολουθήσει να έχει ποιοτικό γάλα. Όμως θα πρέπει η μητέρα και για το δικό της καλό να τρώει όσο το δυνατόν πιο υγιεινά! Η μητρότητα μπορεί να επιφέρει κούραση τόσο συναισθηματική όσο και σωματική. Η καλή διατροφή μπορεί να βοηθήσει τη μητέρα να ανταποκριθεί καλύτερα στις νέες αυτές προκλήσεις.

3. Το γάλα μου δεν είναι αρκετά δυναμωτικό για το παιδί μου
Η συνολική ποσότητα λίπους, λακτόζης και πρωτεΐνης στο μητρικό γάλα δεν επηρεάζεται από τη διατροφή της μητέρας.
Η επιθυμία μερικών μωρών να θηλάζουν πιο συχνά δεν έχει καμιά συσχέτιση με την ποιότητα του γάλατος. Απλά μερικά μωρά θέλουν να τρώνε συχνότερα γεύματα με μικρότερη ποσότητα γάλατος, ενώ άλλα τρώνε λιγότερο συχνά, αλλά καταναλώνουν μεγαλύτερη ποσότητα γάλατος στο γεύμα. Κάθε μωρό αναπτύσσει με τη μητέρα του το δικό του ιδιαίτερο τρόπο σίτισης.

4. Τα νεογέννητα χρειάζονται περισσότερο γάλα από την ποσότητα του πρωτογάλατος (πύαρ)
Το μέγεθος του στομαχιού των νεογέννητων είναι πολύ μικρό. Το αποτέλεσμα είναι ότι δεν μπορούν να πιουν μεγάλη ποσότητα γάλατος τις πρώτες μέρες ζωής. Από την άλλη πλευρά το πύαρ, το πρώτο γάλα που φτιάχνει η μαμά, έχει πολύ ψηλή συγκέντρωση σε ανοσολογικούς παράγοντες, πρωτεΐνες και μεταλλικά στοιχεία. Είναι σχεδιασμένο έτσι ώστε να ταιριάζει με τις συγκεκριμένες ανάγκες που έχει το νεογέννητο τις πρώτες ημέρες ζωής – παρέχοντας του προστασία από λοιμώξεις και συμβάλλοντας στη γρήγορη αποβολή του μηκωνίου καθώς και στο σωστό αποικισμό του εντέρου του.

5. Το μητρικό γάλα χάνει τη θρεπτική του αξία μετά από κάποιους μήνες
Το μητρικό γάλα εξακολουθεί να είναι θρεπτικά πολύτιμο και να παρέχει προστατευτικούς ανοσολογικούς παράγοντες και μετά τον πρώτο χρόνο ζωής. Μελέτες έχουν δείξει ότι και μετά τη βρεφική ηλικία το μητρικό γάλα παρέχει το 29% των θερμιδικών αναγκών του παιδιού, το 43% των αναγκών του σε πρωτεΐνη, το 75% των αναγκών του σε βιταμίνη Α και το 60% σε βιταμίνη C.

Θηλασμός: μια πράξη ανιδιοτελούς αγάπης

Με αφορμή την Ημέρα Δημόσιου Θηλασμού θυμηθήκαμε ένα video της διάσημης ηθοποιού Salma Hayek Pinault η οποία, κατά τη διάρκεια επίσκεψής της στην Αφρική πριν από μερικά χρόνια θήλασε ένα μωρό που πεινούσε.

abc_ntl_salma_090211_ms

Πριν από μερικά χρόνια, στη διάρκεια επίσκεψής της στην Αφρική, η διάσημη ηθοποιός Salma Hayek θήλασε ένα πεινασμένο μωρό και μίλησε για τη εμπειρία της: «Το μωρό ήταν υγιέστατο, αλλά η μητέρα δεν είχε γάλα. Πεινούσε πολύ -κι εγώ θήλαζα την κόρη μου Βαλεντίνα, αλλά είχα ακόμη πολύ γάλα. Έτσι θήλασα το μωρό. Ήταν υπέροχο, γιατί με κοίταξε στα μάτια ήταν τόσο μικροσκοπικό. Η κόρη μου είναι ενός έτους και θηλάζει με πολύ περισσότερη δύναμη.»
Αργότερα αναρωτήθηκε αν η πράξη της αυτή συνιστούσε προδοσία απέναντι στο δικό της μωρό, αλλά γρήγορα συνειδητοποίησε ότι η Βαλεντίνα θα ήταν υπερήφανη για τη μαμά της. Αργότερα εξομολογήθηκε ότι πάντοτε θυμάται με πολλή συγκίνηση μια ιστορία που άκουσε μεγαλώνοντας για την προγιαγιά της που ζούσε σε κάποιο μικρό χωριό του Μεξικό και είχε κάνει κάτι αντίστοιχο για μια γυναίκα που έκλαιγε στο δρόμο επειδή το μωρό της πεινούσε κι εκείνη δεν είχε γάλα για να το θηλάσει.

«Αν μια μητέρα δεν μπορεί να θηλάσει το παιδί της για κάποιο λόγο, υπάρχουν γυναίκες πρόθυμες να θηλάσουν αυτά τα μωρά. Δεν είναι παράξενο ή σπάνιο, επικίνδυνο ή άσχημο. Είναι ο κανόνας» – Kristy

Διαχείριση κρίσεων – όταν το παιδί σας ξεσπάει σε δημόσιο χώρο!

Ένα χαριτωμένο βίντεο για καθημερινούς γονείς με «υπερφυσικές» δυνάμεις από το περιοδικό Parents, δίνει ιδέες για να αντιμετωπίσετε τις δύσκολες στιγμές όταν το παιδί σας χάνει την ψυχραιμία του σε δημόσιο χώρο και ειδικά στον χώρο που είναι πιο πιθανό να αντιμετωπίσετε πρόβλημα: σε ένα κατάστημα παιχνιδιών.

Να το έρχεται. Άλλο ένα παιδικό ξέσπασμα. Σε δημόσιο χώρο, στο μαγαζί για παιχνίδια. Πηγαίνεις να αγοράσεις ένα δώρο γενεθλίων για το παιδί ενός φίλου. Αλλά αυτό το σχέδιο ναυάγησε. Το μικρό σου αγγελούδι θέλει κάτι, και δεν θα φύγει αν δεν το πάρει. Και τώρα ο κόσμος σε κοιτάζει με «εκείνο» το βλέμμα. Είναι λίγο αργά για αυτή την κατάσταση, αλλά πώς θα ήταν αν μπορούσατε να χειριστείτε το πρόβλημα πριν ξεκινήσει;

Toddler's Tantrum Untitled-2

Ας πάμε λίγο πίσω για να δούμε πως θα το χειριζόταν ο σούπερ γονιός. Κατ’ αρχάς, διαχείριση προσδοκιών πριν από την είσοδο στο κατάστημα. Φροντίστε να ξέρει το παιδί σας ότι πηγαίνετε εκεί για να αγοράσετε δώρο για ένα άλλο παιδί κι αυτό ήταν. Τραβήξτε μια κόκκινη γραμμή και (εδώ είναι το κρίσιμο σημείο) μην την παραβιάσετε. Φυσικά μπορείτε σε κάθε περίπτωση να επιλέξετε το μονοπάτι που περιλαμβάνει μια μικρή δωροδοκία -δοκιμάστε να πείτε κάτι όπως: αν είσαι ήσυχος / ήσυχη, θα παίξουμε κρυφτό όταν επιστρέψουμε στο σπίτι. Στη συνέχεια, κάντε τη διαδικασία παιχνίδι. Ας είμαστε ρεαλιστές, ξέρετε ότι το παιδί σας θα δείξει όλα τα παιχνίδια που του αρέσουν στο μαγαζί. Κρατήστε σημειώσεις, σε περίπου δύο μήνες θα έχουμε Χριστούγεννα, κι όταν το παιδί σας σταματήσει να φτιάχνει μια λίστα με ό,τι του αρέσει στο κατάστημα, θα είναι η σειρά σας. Αυτό είναι ένα καλό μάθημα ότι δεν μπορεί πάντα να παίρνει ό,τι επιθυμεί. Τελικά, χρησιμοποιήστε τις υπερδυνάμεις σας και μην εμπλακείτε σε διαμάχη με το παιδί σας. Μην το κοιτάτε, μην λέτε τίποτα. Απλώς αγοράστε το παιχνίδι για το οποίο ήρθατε και έξω από την πόρτα! Και μην ανησυχείτε για τους άλλους πελάτες στο κατάστημα. Το πιο πιθανό είναι ότι έχουν βρεθεί κι αυτοί στη θέση σας. Θυμηθείτε τον πρώτο κανόνα της σωστή διαχείρισης των εκρήξεων θυμού των παιδιών: δεν συζητάτε τα ξεσπάσματα. Γιατί αυτό οδηγεί σε ακόμη περισσότερα ξεσπάσματα. Τώρα είστε έτοιμοι να πάτε στο μαγαζί σαν σούπερ γονιός που είστε. Καλή επιτυχία!

Πηγή: Parents Magazine

Η πρώτη ώρα του μωρού σας!

Ο τρόπος με τον οποίον το μωρό σας βιώνει την πρώτη ώρα ζωής του μετά τον τοκετό είναι πολύ σημαντικός όσον αφορά την ομαλή μετάβασή του από τη μήτρα στην εξωμήτριο ζωή.
Έτσι και εφόσον τόσο η μητέρα όσο και το μωρό δεν χρειάζονται επείγουσες ιατρικές παρεμβάσεις και σαν τέτοιες βέβαια δεν νοούνται το σκούπισμα, το μέτρημα και το ζύγισμα, η πρώτη ώρα ζωής θα πρέπει να αφιερωθεί στη δέρμα με δέρμα επαφή με τη μητέρα και τον πρώτο θηλασμό.

just born
Αναλυτικά τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα της δέρμα με δέρμα επαφής κατά την πρώτη ώρα ζωής:
1. Τα μωρά που αμέσως μετά τη γέννηση τοποθετούνται πάνω στο δέρμα της μητέρας τους τείνουν να ρυθμίζουν καλύτερα τη θερμοκρασία αλλά και την αναπνοή τους. Επιπρόσθετα, μειώνεται ο κίνδυνος για υπογλυκαιμία.
2. Αναπτύσσεται μεταξύ μητέρας και νεογνού ένας ισχυρός δεσμός. Σημαντικό ρόλο σε αυτό παίζει η παραγωγή ωκυτοκίνης σε ιδιαίτερα αυξημένες ποσότητες που παρατηρείται στις περιπτώσεις στενής δερματικής επαφής μέσα στην πρώτη ώρα. Η ωκυτοκίνη είναι η ορμόνη που είναι κύρια υπεύθυνη για το μητρικό φίλτρο.
3. Αυξάνονται κατά πολύ οι πιθανότητες για επιτυχή και μακροχρόνιο θηλασμό. Μωρά τα οποία αφήνονται να «πιάσουν» μόνα τους το στήθος, έχουν περισσότερες πιθανότητες να «πιάσουν» σωστά.
4. Ο βίαιος αποχωρισμός του μωρού από τη μητέρα του έρχεται σε σύγκρουση με το βασικό ένστικτο του μωρού που του υπαγορεύει να μείνει κοντά στη μητέρα του, όπου υπάρχει ζεστασιά, ασφάλεια και τροφή. Για το λόγο αυτό, αρχικά εκδηλώνει έντονη διαμαρτυρία και αν τελικά δεν επανασυνδεθεί με τη μητέρα του τότε ισχυρό αρχέγονο ένστικτο επιβίωσης θα του υπαγορεύσει να παραμείνει ακίνητο και ήσυχο, αφενός για να μην προσελκύσει εχθρούς και αφετέρου για να διατηρήσει όσο περισσότερη ενέργεια και θερμότητα μπορεί.
5. Όταν τα μωρά εξέρχονται από το σχεδόν στείρο περιβάλλον της μήτρας, έρχονται σε πρώτη επαφή με τα βακτήρια της μητέρας. Η επαφή αυτή είναι θεμελιώδης για την ωρίμανση και την κατεύθυνση του ανοσοποιητικού συστήματος του μωρού στα σωστά μονοπάτια. Στις περιπτώσεις που ο τοκετός δεν γίνει μέσω του γεννητικού σωλήνα της μητέρας, αλλά με καισαρική τομή, η πρώιμη επαφή με το δέρμα αλλά και το στήθος της μητέρας αποτελεί μια επίσης σημαντική επαφή του ανοσοποιητικού συστήματος του μωρού με τα βακτηρίδια της μητέρας.

Ο θηλασμός γίνεται ασπίδα ενάντια στη λευχαιμία

Σε μελέτη που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό JAMA Pediatrics, βρέθηκε ότι παιδιά και έφηβοι που θήλασαν για τουλάχιστον έξι μήνες είχαν 19% μικρότερη πιθανότητα να νοσήσουν από λευχαιμία.

θηλασμός κατά λευχαιμίας

Η λευχαιμία είναι η πιο συχνή μορφή καρκίνου της παιδικής ηλικίας. Η επίπτωσή της αυξάνεται σταθερά τις τελευταίες δεκαετίες. Συγκεκριμένα, στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής από το 1975 ως το 2011 αυξάνει με ρυθμό 0,7% τον χρόνο, ανάλογα και στην Ευρώπη με ρυθμό 0,6% από το 1978 ως το1997.

Δεν έχει ακόμη δοθεί κάποια εξήγηση για αυτήν την αύξηση. Μία πιθανή εξήγηση έχει διατυπωθεί με την υπόθεση του Greaves. Σύμφωνα με αυτήν κάποια μετάλλαξη προγεννητικά προσδίδει σε ορισμένα παιδιά μια προδιάθεση προς την ανάπτυξη λευχαιμίας. Πάλι σύμφωνα με την παραπάνω υπόθεση, η έκθεση σε κάποιο λοιμογόνο παράγοντα μετά τη γέννηση μπορεί να αποτελέσει το ερέθισμα στην ανάπτυξη του καρκίνου.

Αν ισχύει αυτή η υπόθεση, τότε λογικά το μητρικό γάλα που είναι πλούσιο σε ανοσολογικούς παράγοντες θα μπορούσε να δράσει προστατευτικά και αποτρεπτικά. Αυτήν τη συσχέτιση ανάμεσα στη λευχαιμία και τον θηλασμό αποφάσισαν να ελέγξουν ερευνητές από το Ισραήλ και τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά: 18% μικρότερη πιθανότητα προσβολής από λευχαιμία σε παιδιά που είχαν θηλάσει περισσότερο από έξι μήνες και 11% μικρότερη πιθανότητα όταν η διάρκεια θηλασμού ήταν τουλάχιστον για ένα μήνα.

Σίγουρα η αναδεικνυόμενη αυτή συσχέτιση δεν συμβάλλει σημαντικά στην αιτιολογική διερεύνηση της λευχαιμίας της παιδικής ηλικίας μια και παρεμβάλλονται πολυάριθμοι συγχυτικοί παράγοντες όμως είναι ένα επιπρόσθετο, απλό, προσιτό σε όλους και χαμηλού κόστους όπλο ενάντια στον καρκίνο της παιδικής ηλικίας.