Μήνυμα σε μια μέλλουσα μαμά παιδιού με σύνδρομο Down

down

Μια μέλλουσα μητέρα έστειλε στις 9 Φεβρουαρίου ένα μήνυμα στο οποίο έγραφε:

Είμαι Έγκυος. Ανακάλυψα ότι το παιδί μου έχει Σύνδρομο Down. Φοβάμαι. Πώς θα είναι η ζωή του;

Της απάντησαν 15 νέα αγόρια και κορίτσια με σύνδρομο Down από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες… Δείτε το video και ακολουθεί η μετάφραση καθώς ακόμη δεν έχουν μπει ελληνικοί υπότιτλοι… Ακολουθούν επιγραμματικά μερικές πληροφορίες για το σύνδρομο Down.

Αγαπητή μέλλουσα μαμά,

μη φοβάσαι.  Το παιδί σου θα μπορεί να κάνει πάρα πολλά πράγματα. Θα μπορεί να σε αγκαλιάσει. Θα μπορεί να τρέξει σε εσένα. Θα μπορεί να μιλήσει και να σου πει ότι σε αγαπάει. Θα μπορεί να πάει στο σχολείο, όπως όλοι. Θα μπορεί να μάθει να γράφει. Και θα μπορεί να σου γράψει αν μια μέρα βρεθεί μακριά. Γιατί, πράγματι, θα μπορεί και να ταξιδεύει. Θα μπορεί να βοηθάει τον πατέρα του να επιδιορθώνουν του ποδήλατό του. Θα μπορεί να εργαστεί και να κερδίζει τα χρήματά του. Και με τον μισθό του θα μπορεί να σε προσκαλεί έξω σε δείπνο. Ή να ενοικιάσει ένα διαμέρισμα όπου θα ζει μόνο του.

Μερικές φορές η ζωή θα είναι δύσκολη. Πολύ δύσκολη. Σχεδόν ακατόρθωτη. Αλλά το ίδιο δεν ισχύει για όλες τις μαμάδες;

Αγαπητή μέλλουσα μαμά,

το παιδί σου μπορεί να είναι ευτυχισμένο. Όπως είμαι εγώ. Κι εσύ θα είσαι ευτυχισμένη επίσης. Σωστά μαμά;

Oι άνθρωποι με σύνδρομο Down μπορούν να έχουν μια ευτυχισμένη ζωή. Μαζί μπορούμε να το καταφέρουμε. 

Το σύνδρομο Down είναι μια γενετική κατάσταση, που οφείλεται στο επιπλέον χρωμόσωμα που εμφανίζεται στο εικοστό πρώτο ζευγάρι, εξ ου και η ταξινόμησή του ως Τρισωμία 21. Προέρχεται κατά 90-95% από το ωάριο και 5-10% από το σπερματοζωάριο και επηρεάζει μία περίπου στις 600-700 γεννήσεις παιδιών.

21 Μαρτίου Παγκόσιμα Ημέρα Συνδρόμου Down
Όλοι έχουν δικαίωμα στην ευτυχία

Η Παγκόσμια Ημέρα για το Σύνδρομο Down καθιερώθηκε το 2006, με πρωτοβουλία του συμπατριώτη μας γιατρού Στυλιανού Αντωναράκη, καθηγητή Γενετικής στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης, προκειμένου να ευαισθητοποιήσει και να ενημερώσει τη διεθνή κοινότητα για το σύνδρομο Down. Ως Παγκόσμια Ημέρα για το Σύνδρομο Down καθιερώθηκε η 21η Μαρτίου κάθε χρόνο, από τα αριθμητικά δεδομένα που συνθέτουν το σύνδρομο (τρίτο χρωμόσωμα στο εικοστό πρώτο ζεύγος=3/21).

Advertisements

Lego: μια ιστορία αγάπης για τα παιδιά

Ο άνθρωπος από τον οποίο ξεκίνησαν όλα: Ο Όλε Κιρκ Κρίστιανσεν

Ο άνθρωπος από τον οποίο ξεκίνησαν όλα: Ο Όλε Κιρκ Κρίστιανσεν

Το 1932, η σύζυγος του Δανού, Όλε Κιρκ Κρίστιανσεν, πέθανε και τον άφησε μόνο του με τα τέσσερα παιδιά τους. Ο Κρίστιανσεν αφιερώθηκε στα παιδιά του και προσπάθησε να αναπληρώσει το κενό. Τα παιχνίδια ήταν μια καλή λύση. Ήταν μαραγκός και αξιοποίησε το ταλέντο του για να αποσπάσει την προσοχή των παιδιών από την απώλεια της μητέρας τους. Τους έφτιαχνε ξύλινα παιχνίδια, σε μορφή διάφορων ζώων….

Το πιο δημοφιλές ήταν η πάπια. Τα παιδιά του χάρηκαν με τα ξύλινα παιχνίδια. Ο Κρίστιανσεν σκέφθηκε ότι τα παιδιά του δεν διαφέρουν από τα υπόλοιπα και θα ήταν καλή ιδέα να πουλά τις δημιουργίες του για να χαρούν και τα άλλα παιδάκια της πόλης. Μόλις είχε ανοίξει το σεντούκι με τον θησαυρό! Είχε δική του επιχείρηση η οποία πουλούσε κινητές σκάλες και σανίδες, αλλά κόντευε να πτωχεύσει. Όταν πρόσθεσε τα παιχνίδια στην παραγωγή, τα έσοδα αυξήθηκαν αμέσως.Αποφάσισε να δώσει στην επιχείρηση το όνομα «LEGO», που προέρχεται από τη δανέζικη έκφραση, «leg godt» και σημαίνει «παίζω καλά». Αργότερα έμαθε ότι η λατινική λέξη «lego» σημαίνει «συναρμολογώ». Μία ευχάριστη σύμπτωση.

Το 1940 κάηκε το εργαστήριο του Κρίστιανσεν και αμέσως μετά την ανακατασκευή του, αποφάσισε ότι θα παράγει μόνο παιχνίδια, αφού είχαν τις περισσότερες πωλήσεις. Η επιχείρηση συνέχισε να εξελίσσεται και το 1947, έκανε μία ριζική αλλαγή που διαμόρφωσε τη μοίρα του. Αντικατέστησε το ξύλο με πλαστικό. Αγόρασε ένα μηχάνημα τελευταίας τεχνολογίας για την επεξεργασία πλαστικού, το οποίο κόστιζε 30 χιλιάδες κορώνες ή όσο 1.000 πολύ ακριβά παιχνίδια LEGO. Το 1958, ο Κριστιανσεν πέθανε και την επιχείρηση ανέλαβε ο γιος του, Γκότφριντ που μαθήτευε δίπλα στον πατέρα του από την ηλικία των 12 ετών. Ο νέος ιδιοκτήτης εισήγαγε μία καινοτόμα ιδέα: πλαστικά τουβλάκια με  υποδοχές που συναρμολογούνται μεταξύ τους, στη λογική αρσενικού και θηλυκού. Ήταν μία καινούρια περίοδος για τη LEGO και σαν «θεϊκό μήνυμα», το 1960 κάηκε το εργοστάσιο που κατασκεύαζε τα ξύλινα παιχνίδια και σώθηκε εκείνο με τα πλαστικά. Δύο χρόνια μετά, η LEGO άνοιξε δική της αεροπορική γραμμή για να εξάγει τα παιχνίδια στις Η.Π.Α. Το σλόγκαν της εταιρείας ήταν: «μόνο το καλύτερο αξίζει» και οι εργαζόμενοι προσπαθούσαν συνεχώς να βελτιώνουν και να εξελίσσουν τα παιχνίδια….

Το 1963, άρχισαν να χρησιμοποιούν άλλο είδους πλαστικό, πιο ανθεκτικό και λιγότερο τοξικό. Τα νέα LEGO θα διατηρούσαν το χρώμα και το σχήμα τους για περισσότερο από 40 χρόνια. Στις 7 Ιουνίου του 1968, άνοιξε το πάρκο LEGOLAND στη Δανία, το οποίο επισκέπτονται εκατοντάδες χιλιάδες λάτρεις των παιχνιδιών κάθε χρόνο. Η ξύλινη πάπια μεγάλωσε και 34 χρόνια μετά, έγινε ένας παγκόσμιος κολοσσός αξίας πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Lego the Simpsons set

 

 

Διαβάστε όλο το άρθρο:  Μηχανή του Χρόνου

Ροζ για αγοράκια και γαλάζιο για κοριτσάκια

PINK OR BLUE

.

Ο μύθος του ροζ και του γαλάζιου χρώματος καταρρίπτεται ιστορικά, σύμφωνα με δημοσίευμα της Huffington Post!

Συγκεκριμένα, με άρθρο της έγκριτης αμερικανικής εφημερίδας το σύγχρονο χρωματικό στερεότυπο εμφανίστηκε περίπου στα μέσα του εικοστού αιώνα. Τα χρώματα δεν είναι το μόνο στερεότυπο που ανατρέπεται, καθώς κάποτε ακόμη και τα φορέματα δεν ήταν αποκλειστικά για κοριτσάκια. Μάλιστα, αναφέρεται ότι και ο μετέπειτα Αμερικανός Πρόεδρος Φραγκλίνος Ρούσβελτ όταν ήταν μικρό αγόρι φορούσε σχεδόν αποκλειστικά φορεματάκια. Επίσης, τα παιδιά φορούσαν κυρίως λευκά ρούχα, γιατί ήταν πιο εύκολα να καθαρίσουν αφού, πλυντήρια δεν υπήρχαν εκείνη την εποχή. Επίσης, αγόρια και κορίτσια είχαν όλα μακριά μαλλιά και δεν κουρεύονταν πριν συμπληρώσουν το έκτο ή έβδομο έτος της ηλικίας τους.

Πότε άλλαξε ο κανόνας των φυλετικά ουδέτερων χρωμάτων και συνηθειών; Οι ειδικοί εντοπίζουν μια σύμπτωση που δεν μπορεί να είναι τυχαία: όταν εμφανίστηκαν τα εμπορικά πολυκαταστήματα ξεκίνησε και το μάρκετινγκ με τη συσχέτιση χρώματος και φύλου. Έτσι άρχισαν πια οι γονείς να ανησυχούν για το αν τα παιδιά τους φορούσαν τα «σωστά» ρούχα.

Ωστόσο, ακόμη και στην απαρχή του μάρκετινγκ, τα μηνύματα δεν ήταν σαφή. Στην έκδοση «Earnshaw’s Infants’ Department» υπήρχε άρθρο που ανέφερε χαρακτηριστικά «ο γενικά αποδεκτός κανόνας είναι ροζ για τα αγόρια και γαλάζιο για τα κορίτσια. Ο λόγος είναι ότι το ροζ, ως πιο αποφασιστικό και ισχυρό χρώμα, ταιριάζει περισσότερο στα αγόρια, ενώ το γαλάζιο, που είναι πιο ντελικάτο και τρυφερό είναι πιο όμορφο για κορίτσια».

Το συμπέρασμα; Τα χρώματα δεν έχουν φύλο.

Πηγή: Huffington Post

Οι τοξικές ουσίες που πρέπει να αποφεύγουν τα παιδιά

Ο αριθμός των χημικών που είναι γνωστά ως τοξικά για τους αναπτυσσόμενους παιδικούς εγκεφάλους έχει διπλασιαστεί τα τελευταία εφτά χρόνια.

1907578_607363939342317_806194470_n

Ο Dr Philip Landrigan στην Ιατρική Σχολή του Mount Sinai στην Νέα Υόρκη και ο Dr Philippe Grandjean από το τμήμα Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ στη Βοστόνη είναι οι συγγραφείς μιας μελέτης που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο περιοδικό The Lancet Neurology. Οι δύο επιστήμονες υποστηρίζουν ότι τα νέα είναι τόσο άσχημα που θα πρέπει να αναληφθεί μια παγκόσμια ελεγκτική πρωτοβουλία για την προστασία των παιδικών εγκεφάλων.

Έχει πλέον αποδειχθεί ότι οι τοξικές χημικές ουσίες μπορούν να διέλθουν από τον αιματο-εγκεφαλικό φραγμό και να προκαλέσουν νευρολογικά συμπτώματα. Όταν αυτό συμβαίνει στα παιδιά ή κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, αυτά τα χημικά είναι εξαιρετικά τοξικά, μια και γνωρίζουμε πια ότι ο αναπτυσσόμενος εγκέφαλος είναι ένα μοναδικά ευαίσθητο όργανο. Επιπρόσθετα, οι όποιες μεταβολές είναι μόνιμες.

Οι Landrigan και Grandjean μελετούν τα βιομηχανικά χημικά εδώ και 30 χρόνια. Το 2006 δημοσίευσαν στοιχεία που ταυτοποιούσαν πέντε χημικά σαν νευροτοξικά – ουσίες δηλαδή που επηρεάζουν την ανάπτυξη του εγκεφάλου και μπορούν να προκαλέσουν μία σειρά από νευρο-αναπτυξιακές διαταραχές συμπεριλαμβανομένων του αυτισμού, της δυσλεξίας, του συνδρόμου ελλειμματικής προσοχής- υπερκινητικότητας.

Τα πέντε αυτά χημικά είναι ο μόλυβδος, το αρσενικό, ο μεθυλιωμένος υδράργυρος, οι πολυχλωρινωμένες μπιοφαινόλες, ή PCBs και το τολουαίνιο.

Τα PCBs που απαγορεύτηκαν στις Η.Π.Α. το 1979, χρησιμοποιούνταν σε εκατοντάδες προϊόντα όπως χρώματα, πλαστικά, προϊόντα από λάστιχο και βαφές. Το τολουαίνιο βρίσκεται σε πολλά οικιακά προϊόντα όπως διαλύτες, βερνίκια νυχιών, προϊόντα αφαίρεσης λεκέδων, αντιπηκτικά. Τώρα, μετά από περαιτέρω έρευνες, έξι επιπλέον χημικά προστέθηκαν στη λίστα: μαγγάνιο, φθόριο, τετραχλωροαιθυλένιο, ένας διαλύτης, μία κατηγορία χημικών που λέγονται πολυβρομιούχοι διφαινυλαιθέρες και δύο εντομοκτόνα το DDT και το chlorpyrifos, που χρησιμοποιούνται ευρέως στη γεωργία.

Όσον αφορά το φθόριο, οι Landrigan και Grandjean ανέλυσαν 27 μελέτες παιδιών κυρίως στην Κίνα, που εκτέθηκαν σε υψηλές συγκεντρώσεις φθορίου στο πόσιμο νερό. Τα στοιχεία έδειξαν μία μείωση εφτά κατά μέσον όρο μονάδων στο IQ των παιδιών αυτών. Η μεγάλη ανησυχία είναι ότι υπάρχει μια σειρά από άλλα χημικά στα προϊόντα που καταναλώνουμε καθημερινά και τα οποία δυνητικά μπορούν να βλάψουν τον αναπτυσσόμενο εγκέφαλο, αλλά δεν έχει ακόμη ελεγχθεί η ασφάλειά τους.

Σε μεγαλύτερο κίνδυνο; Οι έγκυες γυναίκες και τα μικρότερα παιδιά σύμφωνα με τον Grandjean. ‘Εκτός από το IQ μιλάμε και για προβλήματα συμπεριφοράς (αυξημένο κίνδυνο για υπερκινητικότητα και ADHD) και συναισθηματικά προβλήματα όπως παρορμητικότητα, τάση για λήψη λανθασμένων αποφάσεων, δυσλεξία και εγκατάλειψη του σχολείου. Η έκθεση στο BPA μπορεί να προκαλέσει προβλήματα γονιμότητας.

Και δεν είναι μόνο τα παιδιά. Όλα αυτά τα υλικά είναι τοξικά και για τους ενήλικες. Οι Landrigan και Grandjean λένε πως πρέπει τώρα όλα τα καινούρια καθώς και όλα τα ήδη σε χρήση χημικά που δεν έχουν ακόμη δοκιμαστεί να ελεγχθούν για αναπτυξιολογική νευροτοξικότητα. Αυτό δεν είναι κάτι καινούριο. Ήδη από το 2007, η Ευρωπαϊκή Ένωση υιοθέτησε κανονισμούς γνωστούς ως REACH που έχουν ως στόχο την προστασία της ανθρώπινης υγείας από τους κινδύνους που εμπεριέχουν τα διάφορα χημικά. Η REACH αφορά τον έλεγχο όλων των χρησιμοποιούμενων χημικών και αυτό που είναι σημαντικό είναι πως μεταθέτει το έλεγχο και την απόδειξη της ασφάλειας τους για τον άνθρωπο στις ίδιες τις εταιρείες. Σίγουρα δεν είναι απαραίτητος και ίσως δεν είναι και εφικτός ο περιορισμός της χρήσης όλων των χημικών. Πρέπει όμως να υπάρχει συνεχής και καθολικός έλεγχος των ουσιών αυτών, άλλωστε διαθέτουμε και την κατάλληλη μεθοδολογία και τα πρωτόκολλα για να αποδειχθεί πιθανή τοξικότητα προς τα εγκεφαλικά κύτταρα. Είναι κάτι που οφείλουμε να κάνουμε για τις επόμενες γενιές.